hala burada olan birileri varsa günaydın,
son iki haftadır değil wattpad'e girmek doğru düzgün yapmam gereken işleri halledemiyorum. ülke bu haldeyken, gündem böyleyken düşüneceğim son şey "kitaplarıma bölüm atıp atmamak" olurdu. henüz reşit bile olmayan çocuklar tutuklanırken,
ülkenin dört bir yanında gençler ablukaya alınırken, haklarımıza sahip çıkmak için savaşırken, kadınlar taciz edilirken, gencinden yaşlısına herkes hukuksuzca dövülürken gündemi yok saymaya, değiştirmeye çalışmaya, hiçbir şey olmamış gibi kitap yazıp paylaşmaya devam etmek istemiyorum.
umarım bir gün adalete yeniden güvenebiliriz ve karanlık günlerden aydınlığa uyanabiliriz.
güvende kalın.