panomdaki birçok şeyi sildim ve silmeye de devam edeceğim ama o kadar garip ki çünkü üç sene önceki o kız değilim öyleyse şu an neyim. ne kadar değişmişim. o kızın kompleksleri, heyecanları, samimiyeti, cıvıltısı, yaramazlığı, ergenliği ne fırlamaymış. burada bir sürü kişiyle tanışmışım, birbirimizin yeni yıllarını kutlamışız. hesabımı övmüşler, safe place demişler falan. çok garip ya. değişmek kaçınılmaz ve gerekli, sadece içime bir melankoli çöktü ve buradayım işte. ergenliğinde yazdıklarını bir yerde yayınlayıp panosunu günlüğü olarak kullanan o fırlama.