Sana kaç sayfalar, kaç kelimeler eskittim. Hiçbiri yeterli gelmedi, yıpranıp birer birer pes ettiler. Senin ışığın ya da senin karanlığın, gülüşün ya da ağlayışın sana ait olan her şey, seni sen yapan bütün zıtlıklar ve kusurlar. Seni senden daha çok anlatıyor bana.
Seni sevmeyi sevmekte bu olmalı, sana ait olan her bir duygu, içinde adının barındığı her bir sayfa her bir yürek...
Benim biricik sevgilim, misk-i amber'im, seni çok seviyorum, ama sevmek bile yeterli hissettirmiyor, ben sende yaşıyorum sen de nefes alıyorum, ve eminim bir gün senin adın ve senin yüzün, andığım ve hatıramda beliren son şey olacak.