-

Beni sev, beni gör, beni duy ve sarıl

Gel artık 

Biz seninle 18 mart günü tanışmıştık. Hatırlar mısın, bilmem. Ama ben tam 17 martı 18ine bağlayan gece ağlamıştım. Ayın tarihinden bile haberim yoktu sabahına fark etmiştim. Senin için ağladım Berk. Bana giderken benim için ağlama demiştin ama bunj ben kontrol edemiyorum ki. Ben hiçbir şeyi kontrol edemiyorum. 

Gelmiyorsun. 

Berk ben artık senin olmadığın sabahlara uyanmak istemiyorum. Bu kalp acısıyla da baş edemiyorum daha fazla. Seni delicesine özlüyorum. Seni çok ama çok özlüyorum. Sen de beni özlesen, keşke. Bir kere olsun özledim ve geldim desen artık beni bırakmasan. Yanımda olmanı o kadar çok istiyorum ki. Ne yaşanmış olursa olsun silip baştan başlamak isterdim. Benim Berk'im ol yine. Ben zaten hep senindim. Ben kimseyi yerine koymadım. Bir gün geleceksin, değil mi? Aradan 4 sene geçti. Sen bana kendinden nefret ettirdin, iyi geceler diyip gittin ve tam 4 senedir yoksun. Gerçekten de dediğini yaptın ve gelmedin. Seni çok ama çok sevmişim ben. Unuturum sandım ama olmuyor. Gerçekten olmuyor. İzini taşımaya devam etmek de gittikçe daha çok yoruyor beni. Ya gel ya da çık kalbimden artık. Lütfen bana eziyet etmeyi bırak. 

Berk şu an neredesin veya hayatında biri var mı bilmiyorum ama ben kimseyi seni sevdiğim gibi sevemiyorum. Gerçekten tüm duygularım alınmış gibi. Sürekli seni özlüyorum. Birkaç gün önce rüyama geldin. Orada bile kaybettim seni, dokunamadım. Bana gerçekten çok acı veriyor. Seni düşünmek istemiyorum ama kendimi alıkoyamıyorum bundan. 

Gel artık 

İzmir'e geldim ve yine aklıma geldin. Hala bir köşeyi dönünce seninle karşılaşacak gibiyim. Galiba İnsan çocukluk aşkını hiç unutamıyor be Berk. 

Yakında döneceksin diye düşündüm yıllarca bu yakın çok uzakmış bir türlü gelmiyor. Benimki saçma bir umuttu. Hiçbir zaman dönmeyeceksin, değil mi? 

Berk kitabımız çıkıyor sonunda biliyor musun? Seni yazılarımda yaşattığım için bile mutluyum. Sera ve Berhan olarak Bi kitabın sayfalarında kalabileceğiz en azından, yan yana olamasak da.