hejkaaa, jeśli chodzi o rozdział, to postaram się wrzucić go do 24 😋
Ale dzisiaj trochę z czymś innym.
Wczoraj zaczął się wrzesień, czyli tak zwany „Żółty Wrzesień”. jest to czas, w którym więcej mówi się o samobójstwach, kryzysach i przede wszystkim o zdrowiu psychicznym.
i nie będę tutaj udawać, że jest to dla mnie jakiś obojętny temat. wręcz przeciwnie. dlatego pomyślałam, że skoro mam tutaj tyle osób, które czytają moje historie, czekają na kolejne rozdziały i spędzają ze mną chociaż kawałek swojego czasu, to może warto powiedzieć Wam też coś od siebie.
Często słyszymy, że inni mają gorzej. Że powinniśmy się po prostu wziąć w garść, przestać dramatyzować, bo przecież nasze problemy nie są aż tak ważne. Czasami próbujemy się komuś wygadać, ale zostajemy z poczuciem winy. I wtedy coraz bardziej zamykamy się w sobie, zaczynamy czuć się samotni i mamy wrażenie, że ze wszystkim musimy radzić sobie sami.
Dlatego jeśli dotyczy to kogoś z Was, chciałabym, żebyście pamiętali, że proszenie o pomoc nie jest żadną słabością. Wasze problemy są ważne. To, co czujecie, jest ważne. Wasze zdrowie też jest ważne. Nie musicie udawać, że wszystko jest okej, kiedy wcale nie jest. Czasami jedna rozmowa z odpowiednią osobą może naprawdę dużo zmienić.
A jeśli jesteście po tej drugiej stronie i macie obok siebie kogoś, kto może właśnie przez coś przechodzić, to też pamiętajcie, że możecie zrobić więcej, niż Wam się wydaje. Czasami nie mamy pojęcia, ile bólu druga osoba nosi w sobie. Nawet jeśli na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się okej.
I nie zawsze trzeba wiedzieć, co powiedzieć. Czasami wystarczy po prostu być. Posiedzieć obok, pomóc w czymś, napisać pierwszym, przytulić o kilka sekund dłużej.
Dbajcie o siebie, kochani❤️
