merhabalar, ben büyüdüm. saçlarımı maviye de boyayabildim üstelik. şimdilerde daha normal tonlarda gidip geliyorum. hâla yazıyorum arada ama şu sıralar yaptığım tek şey ölü taklidi.  hayatı çözmeye çalıştığım geçmiş 20 yıldan sonra bundan vazgeçtiğimi ilan etmeliyim sanırım. ama kendimi keşfetmeye devam ediyorum. hâlâ mor rengi seviyorum ve tam bir bela mıknatısıyım. daha az akbil kaybediyorum ama bunun asıl nedeni artık şehir dışında okuyor oluşum. bir de sinema ve yazmak arasındaki dengemde sinema daha ağır basmaya başladı. yurtdışına hiç çıkmadım, ingilizceden başka yabancı dil bilmiyorum. en keyif aldığım şeylerden birisi de yine birçok farklı dilden birkaç kelime öğrenmek. benden şimdilik bu kadar. bu kız burayı unutmak üzere yeniden.