kurbaga_bremses

Bizim öyle büyük bir aşkımız yoktu. Bu sadece benim aşkımdı. Onu neden sevdiğimi bile bilmeden sevdim.
          
          Yakışıklı bir çocuk değildi, parası yoktu, zeki değildi. Ama benim gözümde dünyadaki en mükemmel adam oydu. Arkadaşlarıma göstermeye çekinirdim konuşuyorken. Çirkin bulacaklarını biliyordum çünkü.
          
          İkimiz de oldukça tecrübesizdik bu konularda. Ne el ele tutuştuk, ne sarıldık ne de birbirimizi öptük. Hani derler ya büyük sevdalarda işin içinde cinsellik olmaz diye, o mevzu benimki de. Bütün saf duygularımla sevdim onu.
          
          Onun aslında beni umursamadığını anladığım zaman dünyam başıma yıkıldı. Ben neşeli bir kızdım öncesinde. Hayat doluydum. Çevreme neşe saçardım. Şimdi sanki ruhum çekilmiş gibi, sanki her nefes alışımda ciğerlerim batıyor gibi. Kalbim acıyor. Haftalarca yemek yiyemedim, hepsini kustum. 
          
          Kafamdaki sesler asla susmadı. 
          Eğer daha güzel olsaydın,
          Eğer daha zayıf olsaydın,
          Eğer daha cilveli olsaydın,
          Eger daha açık giyinseydin,
          Eğer öpüp koklasaydın,
          Yine de seni bırakır mıydı?
          
          Sevilmeye layık biri değilim. Ben bile kendimi sevemiyorum. Ama uğruna savaşılacak biri olmayı, birinin beni nedensizce sevmesini, insanların arasında kendim olduğum için yargılanmaktan korkmadan yaşamayı o kadar cok isterdim ki.
          
          Çevremdekiler güzel olduğumu söylüyorlar. Ben aynada gördüğüm yansımayla dışarıda hoşlandığım birini bile göstermeye utanıyorum. 

Keşke daha güzel olsam

Hayatın gerçekliğinde tükenmiş gibiyim. Sanki burada değilim, sanki başka biriyim. Sonsuz ihtimal karşısında kayboldum, bildiğim tek şey şuan burada olmak istemediğim. Benliğimi hissedemiyorum artık.

16. yaşımın ilk hayali, ilk hatası, ilk iyisi, ilk keşkesi, ilk aşkı, ve ilk ayriligi hâlâ benim hayatıma yön veriyor.

Daralıyorum. Sanki duravlar üzerime doğru gelip beni sıkıştırıyor. Tavan kafama çöküyor. Etraf hiç bu kadar sıcak, havasız ve dar olmamıştı. Alamadığım soluklar ciğerime batıp beni kıvrandırıyor. 

Ayni derede iki kere yikanilmazmis, dereye zaten girdigin icin degil sonunun ne olacagini bile bile istedigin icin degisen sen olursun. Dere tine ayni dere 

Deli gibi hoslandigim ama kimseye itiraf bile edemedigim ve muhtemelen bana donup 'o gozle' asla bakmayacak biri var ve ne yapacağımı bilmiyorum 

Merabaa rahatsız ediyorsam kusura bakma ama bunu söylemem lazım. Senin hesabını çok net bir şekilde hatırlıyorum ama hesabına girdiğimde yazılmış kitap bulamadım. Sanki daha önce bi kaç kitap yayınlamıştın, aklımda ki kitapları bayadır bulamıyorum ve çok özledim. O yazar sen misin yoksa ben şizofren miyim

Kış ayının verdiği melankoliye hastayım. Aylardır derinlere gömdüğüm dertlerim tekrardan filizlendi. Artık daha sakin ve düşünceliyim, bu halim mutsuz olsa bile huzurlu

Sigara midemi bulandırmasın diye yediğim yemek gibiydin 
          Yaşamak için sana ihtiyacım vardı ama sen gittin ve benim şimdi ölüden bir farkım kalmadı 
          Artık haftayı kahve ve sigarayla geçirebiliyorum