@kuzeyesintisi kaybedenler kulübünü terk etmeyenler bizleriz, içindeki o heyecanlı çocuğu saklayanlar da. insanlar olarak hayatımızı hep ileriye dönük kaygılarla yaşıyoruz, bir matrixin içindeyiz. sınavı nasıl geçeceğim, işe nasıl gireceğim, sevdiğim insanı nasıl bulacağım, ailemi nasıl geçindireceğim ve şu an yazmaya üşendiğim niceleri. her bu adımı atmışlarsa geriye dönüp bunlar hayatınızın güzel günleri diyor, tıpkı ona da denildiği gibi. insanlar olarak sürekli dışarıdan bir şey beklemeye çok açığız, aslında bizi itecek birine ihtiyacımız yok her gün aynada karşı karşıya gelmekten korktuğumuz o kişi ihtiyaçlarımızı giderecek olan. ona o fırsatı tanırsak o 12 yaşında wattpad okuyup kıkırdayan kız gibi de olabiliriz. hayat paradigmalardan ibaret, her pencere senin nasıl baktığına göre değişir. biliyorum çok kötü bir dünyanın içerisindeyiz ve hiçbir şeye karşı umudumuz yok gibi artık ama şu da bir gerçek ki bizim bizden başkamız da yok. umarım önce kendimize yetmeyi öğrenebiliriz çünkü bu bize hayatın neşesini yeniden fark etmekte en büyük anahtar olacaktır eminim. gülümse, hayat geçmişte takılı kalıp etrafındakileri kaçırmak için çok kısa. bunlar hâlâ iyi günlerin çünkü buraya gelip güzel anılarını yad edebiliyorsan bu hâlâ yaşadığını gösterir. yaşadığın için teşekkürler ♡
