𓆝𓆟

Yıllar günler gibi geçti gider;
            
            Nerde o eski dertler, sevinçler?
            
            Belaya aldırmaz aklı olan:
            
            Bu da her şey gibi geçer, der.

Dinle dinsizliğin arası bir tek soluk;
            
            Düşle gerçeğin arası bir tek soluk.
            
            Aldığın her soluğun değerini bil
            
            Bütün yaşamak macerası bir tek soluk.

Kadeh devrilir de dolu kalır mı?
            
            Bu dünya iki kapılı bir han,
            
            Girdi mi dertlere düşer insan.
            
            Tanınmadan yaşamak en iyisi:
            
            Elinde olsa da hiç doğmasan.

Genellikle bir ilişkinin başında hassas konulara değinilmez. Binbir zahmetle kurulan bu kırılgan yuvanın yıkılmasından korkulur. 

Denizde boğulan su damlacığı, Toprakta eriyen toz zerreciği, Bu dünyadan geçişimiz nedir ki? Değersiz bir böcek, Bir göründü, bir yok oldu.

Bundan böyle asla geleceği elinde tutmaya bakmayacaktı;

Her biri için yaşamda en önemli şey; kendini aşmak, yetkinliğe ulaşmak ve uçmak, uçmaktı...

Yaşamın da bir amacı olmalıydı. Kendimizi bilgisizlikten arındırabilir; akıl, bilgi ve yücelik içinde özümüzü yeniden kazanabiliriz. Özgür olabiliriz. Uçmayı öğrenebiliriz...

neler yapıp neler yapamayacağımı öğrenmek istiyorum. Hepsi bu, yalnızca öğrenmek!

Fakat ben onu, sevgiliyi her zaman sarmıştım. Yüreğinin çarptığını duymuştum. Yüksek yaradılışı önünde kendimi benliğimin üstüne yükselmiş gibi görürüm. Çünkü onun yanında ne kadar olabileceksem o kadar mutlu olurdum.

Yok olacaksa ben onu niye tanıdım? Kendi kendime: sen delisin, diyorum., artık dünyada  varlığı kalmayan bir şey arıyorsun!

Eğer insanlar kafalarında hep geçmiş acılarını canlandırmasalar, evet halden memnun olacak yerde geçmişin hesabına her zaman dertlerini tazelemeseler elbette şimdiki kadar acı duymazlardı. 

.

Beni mutlu etmeyin. Lütfen, beni umutlandırıp bütün bunlardan iyi bir şeyler çıkabileceğini düşündürmeyin. Çürüklerime bakın. Şu sıyrıklara bakın, içimdeki sıyrıkları görüyor musunuz? Gözlerinizin önünde büyüdüklerini, içimi aşındırdıklarını görüyor musunuz? Artık hiçbir şey için umut istemiyorum. 

Kitaplar, sayfalar ve mutlu bir yer.

İnsan neden oyuncakla oynamayı bırakıyordu sanki?

 Bu güçleri "sevgi" ve "çatışma" diye adlandırıyordu. Şeyleri birbirine bağlayan şey "sevgi", sonra onları birbirinden ayıran şey ise "çatışma"ydı.

Hiç hasta olmamışsak, sağlıklı olmanın ne anlama geldiğini bilemezdik. Hiç aç kalmamışsak, tok olmanın nasıl bir mutluluk verdiğini bilemezdik. Hiç savaş
            olmamış olsa, barışın değerini kavrayamaz, hiç kış olmasa bahar geldiğini anlayamazdık. Hem iyi hem de kötünün bütün içerisinde gerekli bir yeri vardı.