Ne zaman kimselere anlatamasam derdimi şiire dökerdim o anlatamadığım hüzünleri anlatırdım. Derdimi anlardı şiirler bana yol gösterir şefkatle yaklaşırdı, acılarımı sarardı. Hüznüm umuda dönüşür , gecemi aydınlatırdı.
Kalpten dökülen mürekkep ile kalem buluştu bu sayede okunur oldu hayaller.