lalmrs
Bir zamanlar yaz geceleri gerçekten benimdi sanki.
Kapıyı çekip çıktığım anda sokaklar tanıdık gelirdi,
ayakkabılarımın altındaki asfalt
çocukluğumun bütün neşesini taşırdı.
Gece geç saatte eve dönmenin
tatlı telaşı vardı kalbimde,
annemin sesi uzaktan gelir
ama ben biraz daha kalmak isterdim
çünkü dünya o saatlerde
sadece benimmiş gibi olurdu.
Şimdi biri soruyor:
“En sevdiğin mevsim?”
Hiç düşünmeden kış diyorum.
Çünkü yaz dersem
içimde gömdüğüm o eski ben
kapıyı çalacak diye korkuyorum.
Artık sokaklara inecek
ne aynı zaman var
ne de elimi tutup
“hadi” diyecek bir ses.
Büyümek belki de
sevdiğin mevsimi inkâr etmekmiş —
çünkü onu sevmeye devam edersen
geri dönmeyeceğini kabul etmen gerekir.
Ben yazı sevmediğimi söylemiyorum,
sadece onu
sessizce yas tutar gibi
kalbimin en serin yerine saklıyorum.
Çünkü bazı yazlar
yeniden yaşanmaz…
sadece geceleri
içimizde dolaşır.
• Lâl