simdi en ufak seyde bile kendimi aciklamaya calistigimda hic bir seyde dolmayan gozlerimi oyle zor tutuyorum ki anlatamam gercek dusuncelerimi hissettiklerimi en derindeki duygularimi anneme anlatirken cekiniyorum resmen cok kotu
tekrardan dendrophile okudum sanki ilk defa okuyan 14 yasindaki zehra gibi hissettim sonuna geldigimde o kadar uzuldum ki anlatamam sonradan bolum gelmis meger yoksa uzuntuden kahrolurdum