laviiniaden

Başka bir dünya düşünmem. Kağıt yoksa mürekkebin değeri kalmaz.

Seni yazmak duvara bakmak gibi. Aklımda tonla şey geziniyor, uyumak istiyorum ama gözlerim benimle aynı fikirde değil. Kafamın içinde yağmur yağıyor, gök gürlüyor ve öylece duvara bakıyorum. Tonla his var, sayamam hiçbirini bu yüzden seni yazdım. Sen benim paragraflarımın arasındaki ilk kalp ağrımsın, kimi zaman yalnızlığımsın. Sen başkasın, çok başkasın. Bir gün mürekkep kuruyacak ve ben son satırı yazacağım, bu sefer gerçekten son noktayı koyacağım. O gün yine kafamın içinde yağmur yağacak, biliyorum. Sana veda edemedim hiç. Seni geride bırakmak güvenli alanımı terk etmek gibi fakat artık anladım. Sana veda etmek zorunda değilim çünkü ben noktayı koysam da seninle hikayemiz devam edecek. Buruk bir yaş, biliyorum ama olmasaydın ne yapardım işte onu bilmiyorum. İyi ki yazdım, iyi ki var oldun. Doğum günün kutlu olsun, yalnızlığım.

Eve döneceğiz ⛈️

Mart kapıda. Ne yapalım, eve dönelim mi?

Ne desem yetmeyecek, kelimeler hiçbir zaman tam olarak söylemek istediğim cümleleri karşılamayacak. Sizin bendeki yerinizi yalnızca ben bileceğim ve bunu anlatmak için de hiçbir zaman çaba sarf etmeyeceğim. İyi ki. Sadece iyi ki diyorum. Siz benim keşke demeyeceğimi bildiğim tek şeysiniz, siz benim dünyamsınız, her anlamda ve her evrende. Bir gün buraya da yeniden döneceksiniz, biliyorum. O gün yine yanınızda ben olacağım, yalnızlığımı yalnızlığınıza karıştıracağım. Takvim yaprakları değişsin dursun, sizin bende yeriniz hep aynı kalacak. İyi ki var oldunuz, iyi ki yazdım.
          15/01/2026

Yaz depresyonu diye bir gerçek var, uzak durmak gerekiyormuş.

Tam anlamıyla melankoli,
          Hoşça kal Temmuz,
          Merhaba Ağustos...

İnsanlar uyuyor ama şehir hep uyanık

Temmuz'un 19 olmuş farkında değilim... ama dakikalar kalsa da bitmesine unutmadım.
          İyi ki doğdun, İyi ki var oldun, İyi ki yazdım.

Gökyüzü bu gece dokunsan parçalanacak kadar kırılgan duruyor.