lavinia

2025 oldu ve vpn ile girip yaziyorum. yasaydin sinirden kopururdun galiba wattpad yasaklandi :d
          en son yazdigimin uzerinden 3 sene gecmis, cok sey degisti. ailem gibi diyebilecegim arkadaslarim oldu coknsey degisti. seni unutmadim ama simdi daha iyi ve mutluyum. buyudum galiba university okuyorum artik. ozledim seni yasaydin 6 senemizi tamamlardik, arkadaslarimla sen de tanisirdin. neyse seni seviyorum unutmam asla 

1 sene geçti ama acı hala geçmedi. evet mezuna kaldım ama hayatım beklediğim gibi olmadı. yüzüm gülüyor biliyor musun? fakat kaybetme kokusu yaşıyorum sürekli. içimde hep bir huzursuzluk var. çok mutlu bir ortamdayken bile sürekli geçmiş aklıma geliyor. müzik dinlerken ya da yatmadan önce bile. gece her şeyi düşünmekten uyuyamıyorum. acaba başarılı ve güzel olsaydım hayatımda neler değişirdi diye düşünüyorum. sevilirdim ve saygı duyulabilirdim ailem tarafından ya da akrabalarım tarafından. yolda ya da sosyal medya da birisi hoşuma gidiyor, konuşmak istiyorum ama bir erkeğin beni sevebileceğine inanmıyorum. bir erkekle konuşurken belli etmesem de elim ayağım boşalıyor çirkin hissediyorum.

sınava bir haftadan az kaldı ve netlerim berbat durumda. sen olsan her gün hadi matematik yapalım sude, çalış sude, çalıştın mı sude, ağlama sude diye darlardın ben de sus diye çalışırdım. şimdi içimden hiçbir şey yapmak gelmiyor. çok isterdim şuan yanımda olup ağladığımda bana kızmanı, çok özlüyorum seni gerçekten lütfen gir rüyama. seni çok seviyorum öptüm kocaman.

öptüm güzel kalbinden çiçeğim. 

ne yapacağım ben

atlatamıyorum.

iyi geceler Lavinia'm bana şans dile olur mu?

çok seviyorum seni keşke son bi kez konuşabilsek

bir sonbahar kadar yalnız
          bir kış kadar savunmasız

yanına gelmek istiyorum.