Yeniden okumayacaktım kesinlikle, çünkü yaklaşık 5 yıl içinde kaç kez tekrar okudum saymadım bile. Ve her seferinde sonuna gelip yarım kaldığını gördüğümde yaşadığım hissi tarif edemem bile. Yani basit bir ff olmaktan çok uzak bir kitap Mercy, gerçekten bir başyapıt. Şimdi yeniden geldim öylece bakıyorum okusam mı okumasam mı diye çünkü son zamanlarda okuduğum her şeyde yine gözlerim Mercy’i arıyor ve kıyaslama yapmadan duramıyor. Keşke geri gelsen.. Evet hayat çok zorlayıcı olabiliyor hatta kafanda kitabı yazsan bile oturup kelimelere dökemiyorsun, ilham insanı senelerce bile terk edebiliyor ama en azından bir açıklama yapsan? Ses versen yani? Burada olduğunu, çabaladığını söylesen? İnsan boşluğa doğru bekleyince de bir garip oluyor çünkü. Her neyse.. Şimdi yeniden okuyacağım, muhtemelen sonuna gelince ufak çaplı bi depresyon yaşayacağım ama yapacak bir şey yok. Bir de enteresandır, o kadar uzun zaman oldu ki, kitabı ilk kez okuduğumda lisedeydim ve şimdi üniversitedeyim. Kitap tamamlanır mı, hatta devam eder misin onu bile bilmiyorum ama mezun olup çoluk çocuğa karışmış olursam şaşırmam sanırım. Öyle bi içimi dökmek istedim. Özlendin. Bekleniyorsun.