14/09/1841
"Sevgili Evian. İyi misin? Sana her mektupta bunu yazmaktan nefret ediyorum ancak, ağlıyor musun? Nedense sen ağladığında hissediyorum sanırım. İçime bir sıkıntı vuruyor ve tıpkı şimdiki gibi kağıt kalem alıp sana mektup yazmak istiyorum.
Dokuz ay oldu. Ben de özledim seni. Merak etme, iyiyim. Doktorlar benimle çok güzel ilgilendiler. iç organlarıma zarar gelmedi. Yalnızca vuruldum. Zaten işimin bir parçası bu.
Sana bazı şeyler söylemenin vaktinin geldiğini düşünüyorum.
Sevgilim, eğer sana bahsettiğim gibi sarılıp o soruyu soramazsam diye söylüyorum. Ben dönemeyebilirim. Burada işler çığrından çıktı. Bir gün el yazımla yazılmış bir mektup yerine ölümümü okursan diye, bazı ricalarım olacak.
Ablama iyi bak. Elvira'va, Isabel'e de iyi bak. Özellikle kadınları iyi korumanı istiyorum. Ablamın benden baska kimsesi yoktu seninle tanısaya kadar. Elvira ise... daha kücük bir kız. Benim kardesim gibi.. Onların yanında güçlü durmaya çallş ve ağlamalarına izin verme.
Alven'e de iyi bak. Seninle onu ormanda sakatken bulup sahiplendiğimiz ilk gün hâlâ aklımda. O benim dostum. O bizim dostumuz.
Belki bu son mektubum olur. Yarın taburcu olduktan sonra cepheye geri döneceğim.
Sana aşığım, ruh eşim
Hosca kal.."
-Armonde