lidyasal

Hesabı kapatabilirsin. Artık yazmayacağım. Verdiğim rahatsızlık için özür dilerim ve her şey için çok teşekkürler.

Yoruldum fazlasıyla yoruldum ama her gün yeni bir yükle sınanıyor benliğim. Lütfen durun artık ben taşıyamıyorum. Bunlar bana bile fazla.

"Mağlup mu desem, mahçup mu?
          Ama ikisi de değil,
          Ben garip, sen güzel, dünya mutlu...
          Öyle tuhafım bu akşamüstü,
          Sevgilim,
          Canavar götürür gibi
          îki yanım, iki süngü..."

Ahmet Erhan: "Yüreğimi kabartan o sevinç, şimdi sonsuz bir acı oldu." der. Hep böyle mi olacaktı? İnsanı en uç noktasına kadar mutlu eden şey, sonunda en büyük acısına mı dönüşecekti? Ne kadar çok sevinirsek, o kadar derinden yaralanmaya açık hale geliyoruz. Hep bir kırgınlık.

ümit yaşar oğuzcan seni seviyorum dememiş de 
          “gülleri sarı severim, toprağı ıslak
          türküleri yanık, şiirleri hoyrat
          havayı nemsiz, çayı demsiz
          bir seni olduğun gibi
          bir seni herşeye rağmen
          bir seni, hâlâ.” demiş.

"İnsan bazen öyle bir noktaya geliyor ki, içindeki her şeyi tek bir kelimeyle özetlemek istiyor ama o kelimeyi bir türlü bulamıyor. İşte o zaman susuyor. Sustukça da içindeki lekeler daha çok büyüyor."

"Sonra büyüyoruz.
          Dünyanın bize öğretildiğinden farklı iktidar kurallarının olduğunu, düşenin dostu olmadığını, hayatın adaletsiz olduğunu, karşılıksız aşk denen bir olgu olduğunu, yalan söyleyenlerin mumlarının yatsıdan sonra da yanmaya devam edebileceğini tecrübe ediniyoruz.."

"Şimdi biz neyiz biliyor musun?
          Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.
          Birbirine uzanamayan
          Boşlukta iki yalnız yıldız gibi
          Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz
          Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca
          Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız
          Ne kalacak bizden?
          bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim su kırık dökük şiirim
          Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında
          Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden
          Bizden diyorum, ikimizden
          Ne kalacak?"

"gözlerin gözlerime değince
          felâketim olurdu ağlardım
          beni sevmiyordun bilirdim
          bir sevdiğin vardı duyardım
          çöp gibi bir oğlan ipince
          hayırsızın biriydi fikrimce
          ne vakit karşımda görsem
          öldüreceğimden korkardım
          felâketim olurdu ağlardım"

"Gece midir insanı hüzünlendiren, yoksa insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen?
          Gece midir seni bana düşündüren, yoksa ben miyim, seni düşünmek için geceyi bekleyen?"