lihgtblue
අදටත් හිතාගන්න බැ.. වට්පැඩ් කියන්නේ හරි අමුතු තැනක්.. හිතේ තියෙන පීඩාකාරි දෙවල් වලින් මිදෙන්න අලුත් අත්දැකීමක්..
එකටම කියෙව්වේ ride it.. ඊට පස්සේ දඩු මොණරු.. කියවන්න ආස එත් කියන්න බය හිතුන එකම කතාව කාළි.. ඒත් හිත හදන් කියවන්න ගත්තේ.. දවස් එක හමාරක් ඇතුළත නිදි මරාගෙන අඩ අඩ කියවපු ඒ කතාව අදටත් පිස්සුවක්. අමතක කරන්න බැරි අමතක වෙන්නේ නැති කතාවක්..
සේපාලිකා
කෙම්මුර
හේමදෝලි
සිදාරන්ය
විලන්
අයිඩි
Silence
හරෝහරා
සෝනු
සැවැන්දරා
රදළ
ඇබ්බැහියක් පිස්සුවක්.. තව තියෙනවා.. වට්පැඩ් එකේ කතා ලියන හැමෝටම ගොඩක් තැන්ක්ස්.. මොකද එක එක්කෙනාට ආවේනික අදහස් මත ලස්සන කතාවක් නිර්මාණය කරන්න ඒ හැමෝම දක්ශයි. ඒ කතාවක් කියවලා අපි අඩනවානම් අපි හිනා වෙනවානම් මන්නම් හිතන්නේ ඒ කතාව ලියන කෙනා අති සර්ථකයි..
