lilimoly

ولی قول داده بودی . 
          گفتی برمیگردی.

این داستان را که بخوانی، قدر سلامتی‌ات را می‌دانی
          و می‌فهمی چه نعمت بزرگی را، ناآگاهانه، در اختیار داری…
          هه‌ری دختری‌ست که پشت شیشه‌های بیمارستان زندانی شده.
          از کودکی تا نوجوانی، زندگی‌اش در راهروهای سفید و اتاق‌های سرد گذشته؛
          جایی که در آن بزرگ شده و هم‌زمان با بیماری‌اش جنگیده است.
          او مبتلا به فیبروز کیستیک است؛
          بیماری ژنتیکیِ شدیدِ تنفسی که از کودکی آغاز می‌شود
          و نفس کشیدن را به نبردی هرروزه تبدیل می‌کند.
          هر روز، نیمه‌جان روی تخت دراز می‌کشد؛
          سرم در دست،
          و سهمش از زندگی فقط تماشای بیرون از پشت پنجره‌هاست.
          هه‌ری به هم‌سن‌وسال‌هایش حسادت می‌کند،
          به مردمی که آن‌سوی شیشه‌ها
          زندگی عادی و نرمالی دارند؛
          همان چیزی که او هرگز نداشته
          و هر روز آرزویش را کرده است.
          هر صبح که بیدار می‌شود،
          به خودش قول می‌دهد این‌بار درمان را جدی‌تر بگیرد،
          قوی‌تر باشد
          و از این بیمارستان لعنتی رها شود.
          اما آیا…
          روز آزادی،
          واقعاً قرار است از راه برسد؟
          https://www.wattpad.com/story/405620402?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=moonriver85

داستان درمورد یه روانشناس درمانگر به اسم پارک سوجینه که حیطه ی کاریش درمان روان آشفته ی آدم ها و خوب کردن حالشونه...
          اما سوجین توی این داستان فراز و نشیب های زیادی رو تجربه می‌کنه 
          که حتی خودش رو هم که یه روانشناسه رو دچار افسردگی و اختلالات مختلف میکنه
          که بهش نشون میده روانشناسی رشته ایه که فقط از دور بدون دردسر و بی‌نقص به نظر میرسه 
          و از نزدیک،بسیار سخت و دشوار و پیچیده هست 
          اگه به رشته ی روانشناسی و فکت های اون و اختلالات مختلف علاقه داری،حتما این داستان رو از دست نده..!
          https://www.wattpad.com/story/405198101?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=moonriver85

آخ لی‌لی

لی لی

خیلی وقت شده.
          دلتنگت

لی لی به خودم قول دادم که اخرین باری باشه بخوام پیام بدم بهت
          میخواستم دیگه بهت فکر نکنم
          حتی نمیخواستم دوباره روزی برسه ک اسمت رو تایپ کنم
          چون این دل خونِ ازت
          چون ایندفعه دیگه نمیخوام درک کنم چرا رفتی ایندفعه دیگه هیچ حقی بهت نمیدم
          این دل شکسته ازت لیانا
          کاش میشد ازت بپرسم چرا دوباره گذاشتی رفتی فک نمیکردم که قصدش رو داشته باشی
          داشتی از کارایی که میخوای انجام بدی میگفتی
          تصمیم داشتی سفت و سخت درس خوندن رو شروع کنی و هر روز صب من بهت زنگ بزنم تا بیدار شی برای درس خوندن
          چیشد پس؟ چرا انقدر یهو بدون هیچ حرفی؟
          اخرین باری که حرف زدیم چهلم مهسا امینی بود دوتامون داشتیم میرفتیم برای اعتراضات گفتی برمیگردی میگی چیشد
          وسطاش هم بهم زنگ میزنی چندبار که ی وقت نَمیرم اون وسط
          این همه با امید و آرزو حرف زدی
          از آیندت با پینار و کارایی که میخواستی بکنی
          ولی یهو بعدش نبودی
          چیشدی لی لی؟ میخوام بدونم اصلا حالت خوبه؟

لی لیییی

عجب

دوباره غیب شدی ک