Linnn

          kitaplar konuşmaz ama anlatır
          sessizliğin içinde büyüyen binlerce ses gibi
          her sayfa başka bir kalbin atışı
          her satır başka bir hayatın izi
          
          ellerimde ağırlaşır bazen zaman
          tozlu raflardan düşen anılar gibi
          okudukça uzaklaşırım kendimden
          ve başka bir ben olurum fark etmeden
          
          kelimeler geceyi aydınlatan küçük ışıklar
          karanlığın içinden yol bulan düşünceler
          bir hikaye başlar içimde yavaşça
          ve bitince bile bitmez aslında
          
          çünkü kitaplar kapanmaz gerçekten
          sadece susar bir süreliğine
          ve ben her geri döndüğümde
          aynı yerden değil
          daha derin bir yerden başlarım

          
          Love hurts
          not loud, but slow,
          like a fading echo
          you can’t let go.
          
          It lingers in silence,
          in words left unsaid,
          a quiet kind of pain
          that lives in your head.

on yıl geçti içimde aynı isimle
          sen büyüdün ben sustum
          yan yana yürüdük belki
          ama hiç söyleyemedim içimdeki seni
          
          gülüşünü ezberledim fark etmeden
          her halini sakladım kalbimde
          sen sadece biriydin herkes için
          benim içinse bütün bir hayat
          
          kaç kere söylemek istedim
          kelimeler boğazımda kaldı
          çünkü ya kaybedersem seni
          hiç sahip olmadan
          
          beklemek ağır ama umutlu
          susmak ise en derin yara
          bilmiyorsun belki
          ama ben seni hep sevdim
          
          şimdi korkuyorum
          bir cümleyle her şey bitecek diye
          ya da hiç başlamamış sayılacak diye
          o yüzden içimde yaşıyorsun hâlâ

kalbimden düşen sesler var geceye
          adı sensin ama yankın yok artık
          ellerim boşluğa alıştı
          yokluğun en ağır yük oldu bana
          
          bir zamanlar gözlerinle ısınan dünya
          şimdi soğuk ve uzak
          içimde büyüyen bu sessizlik
          senin gitmenle başladı
          
          ne bir veda kaldı dilimde
          ne de geri dönüş ihtimali
          sadece eksik bir hikaye
          ve yarım kalan biz
          
          geceler uzuyor sensiz
          sabahlar bile doğmak istemiyor
          ben ise hâlâ aynı yerde
          seni unutamayan o eski ben