liseqyuu

Zmieniłaś zdjęcie w tle?? jaka zajebista rybkaaa

XD mówię wam, w następnym extra rozdziale winogrona będą głównymi bohaterami 

Chyba jednak przepołowie wam ten extra rozdział, bo mam już ponad 7 tysięcy słów a końca dalej nie widać.
          
          E tam, dokończe scenkę i wam wstawiam, macie, tak na "start" wakacji 
          
          

AAAAA
          
          
          Spojler
          
          
          
          Ja nie wiedziałam, że posiadam taką nie sadystyczną część siebie, która potrafi pisać tak urocze rzeczy, a w tym niemiłosiernie się tym jarać
          
          
          DLACZEGO TO MUSI BYĆ TAKIE CUDOWNE

W sprawie Extra rozdziału:
          
          Będzie długi, ostrzegam. Opiszę tam dużo rzeczy, bo chcę to zawrzeć wszystko w jednym miejscu. Chcę, aby każdy extra rozdział opowiadał o kompletnie innych sytuacjach. 
          
          Pasuje wam? 

Wiem, że miało mnie nie być, miałam zaglądać tylko czasami, ale ja nie potrafię. 
          
          Siedziałam tu z wami ponad trzy lata i przez ten czas dzień w dzień, nieustannie odkąd zaczęłam pisać, w każdej wolnej chwili sprawdzałam powiadomienia, a gdy nie było nic ciekawszego do robienia, pisałam rozdziały. Gdy nie miałam weny, czytałam stare prace. 
          
          I teraz wzięłam się właśnie za to ostatnie. Chociaż do robienia mam wiele, po prostu nie mogłam się powstrzymać przed czytaniem "gadu'y". Cholera, ile mi to łez w oczach przysporzyło... A i teraz bliska jestem płaczu (mam okres okej, musicie to zaakceptować) 
          
          Zwracałam uwagę na wszystko. Na błędy, niedociągnięcia, a i te momenty z których mogę być teraz dumna. Czytałam jak rozwija się relacja Sevena z Alexem, jak Seven bliżej poznaje Evana i Trisa, jak Duke wtrąca się w te znajomości, jak Seven traci chęci życia, a potem porównywałam sobie do końcówki. 
          
          Ja wiem, że to nic takiego, ale przywiązałam się do tego wszystkiego bardziej niż powinnam. Pisałam to okrągły rok. Moje serce należy do tej książki.
          
          Czytałam oczywiście przy tym wasze komentarze. Boże, ludzie, tęsknię za wami. Wiem, że nie daję wam spokoju, nigdy nie dawałam, bo co pięć minut tu coś wrzucam, ale ja nie potrafię się tak z dnia na dzień z wami pożegnać. Ja po prostu nie mogę, oddałam w to wszystko tyle serca, tyle czasu, Boże, nawet łez i cierpienia, ile miłych chwil ominęłam w życiu by pisać dla was książki... 
          
          Zawsze powtarzałam was, że was kocham, ale wydaje mi się, że nigdy nie braliście tych słów poważnie do siebie. A ja naprawdę od samych początków byłam wdzięczna wam za to, że jesteście tu ze mną i będę dziękowała wam za waszą obecność już do końca. Gdy czytam moją pożegnalną wiadomość sprzed ponad tygodnia, a w tym wasze odpowiedzi, dalej płaczę. 
          
          Dlaczego zostawienie was i moich twórczości tutaj jest tak bolesne?... 
          
          
          
          Ps. Pisząc to zdałam sobie sprawę, że na klawiaturze dalej mam tapetę ze świąt Bożego Narodzenia XD

Wzięłam się za pisanie extra rozdziału do gaduy, ale zdałam sobie sprawę, że ja nie mam żadnego pomysłu na to... 
          
          Jeżeli chcecie pomóc, rzucajcie pomysłami, może z czegoś skorzystam 

Pożegnałam się z wami 6 dni temu i od tamtego momentu napisałam tyle co nic. Te upały to tragedia, nie potrafię się kompletnie skupić na niczym, jedyne co chcę robić to spać
          
          Pijcie dużo wody kochani, nie zapomnijcie:p trzymajcie się tam

Jestem aby się pochwalić:p
          
          Z tego opowiadania na konkurs szkolny zajęłam 1 miejsce i wygrałam 75 zł do empika:p

❗❗Kochani
          bardzo stresuje mnie ta wiadomość, bo cóż... 
          
          Piszę dla was od trzech i pół roku, nie robiąc sobie przy tym przerwy dłuższej niż miesiąc. Napisałam wiele książek, bo chociaż na moim koncie widnieje tylko 5 (+1 opowiadanie na konkurs), w trakcie tych lat napisałam jeszcze kilka, ale są w moich wersjach roboczych. 
          
          Co chcę przez to powiedzieć? 
          Wattpad stał się w wielkiej części moją codziennością, ważnym skrawkiem mojego życia. Na początku pisałam, aby uciec od problemów, ale się w tym odnalazłam i chociaż teraz jest cudownie, piszę dalej, bo po prostu to kocham, a was jeszcze bardziej. 
          
          Rzecz w tym, że chcę iść o krok dalej, ale wattpad mi w tym nie pomoże i nie pogodzę go z moimi nowymi planami. Robię to z wielkim smutkiem, dłonie drżą mi gdy to piszę, ale odchodzę z wattpada
          
          Chociaż wielu sukcesów tu nie osiągnęłam, wciąż jest mi naprawdę przykro. Poznałam tutaj wiele cudownych osób, z kilkoma się zaprzyjaźniłam, a jedna z moich pierwszych obserwatorek została moją najlepszą przyjaciółką. Trzymam tu wspomnienia o których nigdy nie zapomnę 
          
          Nie mówię, że się żegnam. Może będę od czasu do czasu wstawiała coś na tablicę. Może kiedyś znów zacznę tu pisać... Cóż, na pewno kiedyś wlecą extra rozdziały do gadu'y, ale niestety nie będzie to dla was oznaka, że wracam. Zrobię to, bo wam obiecałam, tak jak wiele innych rzeczy, ale reszty niestety nie spełnię, przepraszam 
          
          Mam nadzieję, że ta wiadomość nie spotka się z ignorancją, bo naprawdę się do was wszystkich przywiązałam i będzie mi miło gdy chociaż napiszecie mi "papa"
          
          Kocham was, naprawdę, dziękuję wam wszystkim, że ze mną byliście❤️❤️❤️