lisztoomania

yaşamak değil,beni bu telaş öldürecek…

hayatımızın en kötü, yıkık döneminde hayatımıza giren insanlar… iyi ki varlar

ev bazen insanlardır..

sevgi, insana zarar veren bir hatadır; işbirlikçisi, yani umutsa tehlikeli bir yanılsama..

seni tanımıyorum artık derken ne kadarda haklıydın.
          ben de seni sevdikten sonra kendime hiç rastlamadım..

en korkuncu da bütün bunların sebebi benim, ama suçlusu değilim.

geçmiş, geçmemiş miydi?

saygıyı, sevginin olması gereken yerdeki boşluğu saklamak için uydurmuşlar…

bu dünyayı sevmek için kendi üzerinde harcadığı çabalar ona çok acı gelmişti.

gökyüzünün benim için ne anlama geldiğini anlayamazdı…