llhnz0

Hejka myszeczki… sorki ze tak was olewam ale nalozylo mi sie duzo spraw i  czasami idzie ocipiec ze tak powiem.. takze czekajcie cierpliwie, rozdzial bedzie pewnie w niedziele albo w przyszlym tygodniu

Ccarmellovxd

Hej! Chciałabym zaprosić Cię do przeczytania mojego nowego fanfiction o Larry’m 
          Będzie mi mega miło, jeśli zajrzysz!
          https://www.wattpad.com/story/211917481?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=Ccarmellovxd

Ccarmellovxd

@ Ccarmellovxd  Dziękuję 
Reply

llhnz0

@Ccarmellovxd uuuu, z chęcią przeczytam
Reply

llhnz0

hejka kochani, sorki ze nic nie wrzucam, ale pracuje nad one shotem iiiiiiiiiiii moim zdaniem jest za czym czekac.. Tu macie fragment:                                    Doncaster wygrywa 3:2.
          
          Dźwięk syreny kończącej mecz uderza jak kubeł zimniej wody.
          
          Oddycham ciężko, czując jak adrenalina rozlewa się po ciele jak ogień. Śmieję się pod nosem, kiedy jeden z chłopaków prawie przewraca mnie na lód w przypływie euforii.
          
          A potem podnoszę wzrok.
          
          Styles stoi kilka metrów dalej. Kask w dłoni, klatka piersiowa unosi mu się gwałtownie od wysiłku. Patrzy prosto na mnie. Bez uśmiechu tym razem. Bez prowokacji.
          
          Tylko napięcie.
          
          Nasze spojrzenia spotykają się na kilka sekund za długo.
          
          Widzę w jego oczach frustrację. Złość. I coś jeszcze, co ślizga się pod powierzchnią jak cienka warstwa lodu pękająca pod ciężarem.
          
          Unoszę lekko brew, pozwalając sobie na krótki, zwycięski uśmiech.
          
          On zaciska szczękę.
          
          Odwracam się pierwszy.
          
          
          
          Hotelowy pokój pachnie detergentem i drogim odświeżaczem powietrza. Zrzucam torbę sportową na podłogę, a ochraniacze lądują jeden po drugim na fotelu przy ścianie. Cisza po meczu zawsze wydaje się nienaturalna. Jakby ktoś nagle wyłączył świat.
          
          Telefon wibruje na stoliku nocnym.
          
          Zerkam na ekran i parskam cicho pod nosem.
          
          1 nowa wiadomość od: Hannah.
          
          Wyślij adres. Będę za pół godziny.
          
          Styles nawet nie próbuje być kreatywny.
          
          Przewijam wiadomość, czując jak zmęczenie miesza się z resztką adrenaliny, która nadal krąży w żyłach.
          
          Krzywię się lekko, opadając na łóżko.
          
          - Mało ci dzisiaj kochanie? - mruczę do siebie z rozbawieniem. - Naprawdę, Styles? Serio tylko tyle potrafisz?

llhnz0

hejka myszeczki.. troche sie poopierdalam.. mam dopiero 400 slow do nastepnego rozdzialu TTOYB jakos nie moge go napisac i no.. wiecej grzechow nie pamietam.                                                                                                                                                       Ps. stary wkoncu zrobil come back po trzech latach, wkoncu. Nie moge sie doczekac jednego starego i drugiego starego albumu !!!