Bazen yaslanacak tek omuz, en yakınınızdaki kişi olamayabilir. Uzaktan da seversiniz onu; hatta öyle ki o bile onu sevdiğinizi bilmez. En güzel sevgi de budur ya, şımartmaya lüzum olmaz. Gökyüzüne bakarsınız. İnancın kalbi ordadır, görememenize rağmen dualar eder ve O'na yalvarırsınız. O'na anlatırsınız ve hatta O'nun için yaşarsınız. İnsanlık da budur ya, inanmaya mecburdur. İnanır ki yaşayabilsin. İnanır ki birinin hep yanında olduğunu bilsin. O biri, onun dualarını kabul etsin. Korktuğunda yanında o biri olsun.