lll3lll

dinlerimseni belki nick bu olmalı

Calbor

Benmi bağladım amk bağlanmaya sanki zorlandım gibi hissediyorum dayanamıyorum doğrudur ama bunu canım istediği için bile yapmıyorum hoşlanmıyorum canınızdan cekirdek yapınız hep aynı kesinlikle beynimde 2 kişi dolanıyor isteyerek yapmıyorum narin tarafım sana dokunmak diğer tarafım param parça etmek istiyor ama en çok narin tarafa el salıyorsun o elini indir istemiyorum Bırakın olm cehennemin sıcağında yakmak istiyorum seni uzak dur durmalısın çünkü her iki tarafın isteğinden bir tanesidir birine güvendim derken bile güvenmiyorum uzak kal daha fazla uzak bende çaba sarf edeceğim yemin ederim diğer tarafım dine bile inanmaz hale geldi oysa diğer tarafım çok dindar soktuğumub işine bak bunları anlaya biliyorum kes artık ama sen hoşsun ama bitmeli gittmeli belkide yok olmalısın yada sus sudaki bu kulaklar gözler sana aldanmasın ahmak pislik

Calbor

Sende pistin hep aynısı
• Reply

lll3lll

Sakura

lll3lll

Biz hiçbir zaman yan yana yürüyemeyiz, bunu ikimiz de biliyoruz. O, ordularının başında güneşe doğru yürüyecek; bense gölgelerin içinde, onun bastığı toprakları temizlemek için silahımı ateşleyeceğim. Saray koridorlarında karşılaştığımızda birbirimizi tanımıyormuş gibi geçip gideceğiz. Ama ne zaman rüzgar bir sakura yaprağını önüme düşürse, o gecenin kokusunu alıyorum. Kemanımı her elime aldığımda, artık sadece ölümün değil, onun o kırılgan ama pes etmeyen ruhunun da bestesini yapıyorum. Silvanna benim bu hayatta saygı duyduğum ve karanlığımla korumak istediğim tek ışık olarak kalacak.
• Reply

lll3lll

Onu ilk kez o kadim sakura ağacının altında, zırhsız ve korumasız gördüğümde, içimdeki o hiç susmayan silah sesleri ilk kez duruldu. Karşımda duran kadın Moniyan’ın güçlü lideri, Işık Şövalyelerinin kusursuz komutanı değildi. Sadece omuzlarındaki krallık yükünün altında ezilmiş, kayıp kardeşi Dyrroth’un acısıyla kalbi parça parça olmuş yaralı bir ruhtu. Herkes ondan parlamasını, kusursuz bir ışık olmasını bekliyor. Ama kimse o ışığı açık tutmak için içten içe nasıl yandığını, nasıl tükendiğini sormuyor. Ben onun gözlerine baktığımda, kendi karanlığımdan daha derin bir yalnızlık gördüm.
            
            O gece kemanımın sesini duyup yanıma geldiğinde, ona ölüm getirdiğimi söyledim. Benden uzak durmalıydı; çünkü ben gölgelerin infazcısıydım, o ise sarayın kutsal ışığı. Ama o kaçmadı. Aksine, o parıltılı unvanlarının arkasına sakladığı insani acılarını döktü önüme. İlk kez biri benim acımasız maskemin ardındaki o terk edilmiş, aç yetim çocuğu gördü ve ondan korkmadı. Ben de ilk kez bir liderin, halkı için her gün kalbini nasıl feda ettiğini anladım.
• Reply

lll3lll

İmparatorluğun o şaşalı, altın varaklı salonlarından her zaman nefret ettim. O salonlarda konuşulan yalanlar, parlatılan zırhlar ve yapay gülümsemeler bana göre değil. Ben karanlığa aitim; yetimhanenin rutubetli duvarlarına, barut kokusuna ve ölümün o soğuk, sadık sessizliğine. Benim müziğim kemanın tellerinden döküldüğünde, insanlar arkasına bakmadan kaçar. Çünkü bilirler, Granger oradaysa ölümün bestesi başlamıştır.
            
            Ama o, Silvanna... O çok farklı.
• Reply

lll3lll

Dalıyor gözlerim, kanıyor yaralarım
          Ben delirmişim bir sen diye
          Sebebi gözlerin, tüm bu acıların
          Çok dua ettim geçer diye
          
          Sebebi yar, yine yar, yine yar, yine…
          Neye yarar bilirim
          Beni yakar o yakar, o yakar yine…
          Bilsen sızlar mı için?

lll3lll

Sana bir şey diyeyim sana yeminler olsun
          Bir gün hepsi gelebilir ve lapa lapa kar yağar
          Hesabı zorladıkça alev rengi dünler
          Ürküten havadisiyle merasimde kan tüter
          Bir rengi kalmadıysa emin ol ki senden