𝚗𝚞𝚛

mezarda bile var çiçek 

benliğimi benden aldı

boşluğun dibinde yalnızım 

bilsen ne vardır onun içinde 

iyileştirir sanmıştım, kabuklarım soyulmuş

parmak uçların değer ve açar papatyalar 

unutmak öyle kolay mı sandın

kokun hâlâ ezberimde 

ezberimde yüzün 

seven insan bırakıp hiç gider mi