Jestem po pierwszych rozdziałach „Word of Ashes” i serio jestem ciekaw, dokąd ta historia pójdzie dalej. Najbardziej kupuje mnie sama Xylia — nie jako „silna bohaterka” na pokaz, tylko ktoś, po kim od razu widać, że dużo przeszła i nie wszystko da się u niej zamknąć jednym wyjaśnieniem.
Caeltharis też robi robotę. To nie wygląda jak zwykła akademia czy szkoła walki, tylko miejsce, które od progu mówi: albo się dostosujesz, albo cię złamiemy. Mam trochę skojarzeń z „Kruczym Cieniem” i „Beniaminem Ashwoodem”, głównie przez klimat szkolenia, hierarchii i brutalnego świata.
Są jeszcze drobne rzeczy techniczne do wygładzenia, ale sam pomysł, klimat i bohaterowie mają naprawdę duży potencjał. Będę zaglądał dalej.
