louvrns

Kalbim çok kırık.

Pencereyi açan benim içeriyi dağıtan rüzgarı nasıl suçlayabilirim ki?

Pazartesi günü psikoloğa gideceğim, umarım daha önce olduğu gibi olmaz aynı ağır hisleri ve depresyonu bedenim kaldıramayacak kadar yoruldu. Ne yapacağım bilmiyorum çok çaresiz hissediyorum.

Bedenim artık dayanmıyor, stres vücudumu öyle sarıp sarmaladı ki kaburgalarım kırılıp ciğerimi parçalıyormuşcasına canım acıyor, omuzlarım kasılıyor midem düğüm düğüm oluyor. Omuzlarımda sanki kilolarca ağırlıkta çuvallar taşıyormuş ve altında eziliyormuş gibi hissediyorum. Yarının bilinmezliği beni yoruyor, akşam yatağa girdiğimde ölecekmiş gibi hissediyorum. O an delicesine inanıyorum kalp krizi geçirdiğime çünkü bu acının başka bir tarifi yok. Artık gün aşırı bayılmalarım arttı, sürekli yorgun sürekli üzgün hissediyorum ve birde çok fazla üşüyorum. En çok da kalbim üşüyor. Tüm bu kederin yanında sevdiğim adamın sesini duymak her şeyin yerini huzurun almasını sağlıyor. Ama uzun bir süredir onun önceliği değilim maalesef.

Bizim köyde bir laf vardır birine sinirlendikleri zaman ciğerinden yanasıca derler. O zamanlar küçüktüm ne demek istediklerinin farkına varamazdım ama sevdikçe anlıyorum o lafın ağırlığını. Ciğerlerim sanki bir damla suya muhtaç kalmış gibi yanıyor, kemiklerim kırılırcasına ağrıyor. Ben sevmeye başladığımı anladığımdan beri kronik bir göğüs ağrım var çünkü sevdiğim adam kalbimin tam orta yerini öyle bir eline geçirdi ki bazen acısıyla kavuruyor içimi, tüm bedenim bu acıyla sarsılıyor.

Ve bir şey daha, içimdeki çocuk hep elinden birinin tutacağına inandı. Hep birinin beni sarıp sarmalayacagına inandım ama orada kimse yok benim için... Yapayalnızım sadece ben değil herkes yalnız. Bir çocuğun anne babası yoksa sırtını yaslayabileceği kimsesi yoktur demek. Ben kimsesiz doğmuşum zaten bu hayata 

Tek bir kelime, minik bir tavır, öylesine bir ifade insanı nasıl bu denli derinden etkileyebilir?

Beni neden bu kadar üzüyorsunuz...

Cok çaresiz hissediyorum çok yalnız hissediyorum cok tükenmiş, bunalmış ve güçsüz hissediyorum. Ben ne yapacağımı bilmiyorum. Bir yandan duyulmak istiyorum biri cevap vermese de haykırdıklarımı anlasın istiyorum ama gidip de birinin yüzüne bunları anlatmaya yüz bulamıyorum. Gelip her üzüntümde içimi burada soğutmaya çalışıyorum. Ben çok acınası haldeyim. Ve en acınası olan da biliyor musunuz? İçimdeki kız çocuğu birinin gelip onu kurtaracağına inanıyor. 

Çiçeği koymak için aldığın vazonun, çiçek solduğunda bir anlamı kalmaz.