lweyxp

sevmek, insanın en büyük acısıdır.

lweyxp

*seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben. evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım. yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını. yenilen herkesin boğuntusuydu kaybolduğum uzaklık, yüzün her bulutlandığında. nereye gidersem gideyim, seni yürüdüm hep. sevincini bir barış, bir bayram sabahı gibi taşıdım içimde. sesine güvendim, gözlerine en çok yakışan sürekli yaz ikindisine. gökkuşağının altından geçen çocukların şımarıklığıydı, gözlerine baktığımda gövdemdeki ürperti.*
          	  "alışkanlıklara yenilmedim ben, seni bir alışkanlığa dönüştürmek istemedim yalnızca."
• Ответить

lweyxp

yine de insanın kendine en büyük ihanetidir sevmek. sığlığın kolaylığından derinliğin başdönmesine geçmek bir zorlu yürek türküsüdür. içindeki binlerce gözü susturmayı gerektiren. istemekle yapmak arasındaki o ince çizgi, binlerce yılın günah burgaçlarıyla bir uçuruma dönüşür. 
          	  dünya karşı tarafta, biz bu tarafta kalmışızdır. bir iki cılız sesten başka ses yoktur sesimizi karşılayan. giderek bencilliğimizden söz etmeye, sevgimizden utanmaya, kendimizi aşağılamaya başlarız. bu uçuruma verebileceğimiz kurban, içimizdeki yeni yeni kekelemeye başlayan sevincimizdir. rüzgâr usul usul kesilir. gündüzler yatışmıştır, gece o eski gecedir. artık tanrı kazanmıştır.
• Ответить

lweyxp

sevmek, insanın en büyük acısıdır.

lweyxp

*seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben. evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım. yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını. yenilen herkesin boğuntusuydu kaybolduğum uzaklık, yüzün her bulutlandığında. nereye gidersem gideyim, seni yürüdüm hep. sevincini bir barış, bir bayram sabahı gibi taşıdım içimde. sesine güvendim, gözlerine en çok yakışan sürekli yaz ikindisine. gökkuşağının altından geçen çocukların şımarıklığıydı, gözlerine baktığımda gövdemdeki ürperti.*
            "alışkanlıklara yenilmedim ben, seni bir alışkanlığa dönüştürmek istemedim yalnızca."
• Ответить

lweyxp

yine de insanın kendine en büyük ihanetidir sevmek. sığlığın kolaylığından derinliğin başdönmesine geçmek bir zorlu yürek türküsüdür. içindeki binlerce gözü susturmayı gerektiren. istemekle yapmak arasındaki o ince çizgi, binlerce yılın günah burgaçlarıyla bir uçuruma dönüşür. 
            dünya karşı tarafta, biz bu tarafta kalmışızdır. bir iki cılız sesten başka ses yoktur sesimizi karşılayan. giderek bencilliğimizden söz etmeye, sevgimizden utanmaya, kendimizi aşağılamaya başlarız. bu uçuruma verebileceğimiz kurban, içimizdeki yeni yeni kekelemeye başlayan sevincimizdir. rüzgâr usul usul kesilir. gündüzler yatışmıştır, gece o eski gecedir. artık tanrı kazanmıştır.
• Ответить

lweyxp

rahatı kaçan ağaç

lweyxp

tanıdığım bir ağaç var
            etlik bağlarına yakın
            saadetin adını bile duymamış
            tanrının işine bakın.
            
            geceyi gündüzü biliyor
            dört mevsimi, rüzgârı, karı
            ay ışığına bayılıyor
            ama kötülemiyor karanlığı. 
            
            ona bir kitap vereceğim
            rahatını kaçırmak için
            bir öğrenegörsün aşkı
            ağacı o vakit seyredin.
• Ответить

lweyxp

en küçük devinimin izi kalıyor
          ipek sessizlikte gözle görülür;
          silinemez biçimde basıyor en ufak heyecan
          uzağına gerili perdesine kendini
          soluklarımın üstünde çıkıyor ve iniyor yıldızlar
          dudaklarına gelir rayihalar su içmeye
          ve ayrımsıyorum bileklerini uzaktaki meleklerin
          yalnızca düşündüğü kişiyi; seni görmüyorum.

lweyxp

ona uğramayan gemiler batsın
          ondan geçmeyen trenler devrilsin
          onu sevmeyen yürek taş kesilsin
          kapansın onu görmeyen gözler
          onu övmeyen diller kurusun

lweyxp

iki kere iki dört elde var ayten
            bundan böyle dünyada
            aşkın adı ayten olsun
• Ответить

lweyxp

belki de günün birinde
          bir şiirin en coşkun dizesinde karşılaşırız seninle
          bırakıp kendimizi mavi bir sevdaya,
          başka zamanların umutlarından çalarız.
          işleriz suretimizi bulutların sırrına,
          lodos değmiş saçlara ılık yağmurlarla yağarız.
          bir mayıs akşamında belki,
          tam da düşmüşken denize, ayın en parlak hâli,
          parmak uçlarımızdan taşan
          tomurcuk güller açarız
          yahut belki de günün birinde
          bir şiirin en hüzünlü dizesinde karşılaşırız seninle.
          maviler griye çalmıştır,
          tomurcuk güller açmamıştır,
          yağmurlar değmiştir yüreğimize, üşütmüştür.
          içimizdeki kuşlar göçmüştür ılıman iklimlere,
          ve yanlarında yalandan sevişleri de götürmüştür.
          kim bilir belki de artık söz bitmiş, şiirler bize küsmüştür

lweyxp

iki bin yirmi üç
• Ответить

lweyxp

insan böyle bir duyguyu yaşarken, 
          gerçek yaşamla bütün bağlantıları kopmuşçasına, 
          ayakları yerden kesiliveriyor. 
          hoş bi' zaman bu bağlantısızlık da yaşam kadar gerçek ve doğal. 
          biliyor musun belki iyi oldu ama
          "biz yere erken indik"
          şimdi yarım yaşanmış o şey boynumda düğüm.
          dört kısa günden bana 
          bir garip sızı kaldı
          bir de deli özlemin

lweyxp

dört günlük bir şey
• Ответить

lweyxp

farsça şarkılar

lweyxp

dinlemiştim, çok güzel..
• Ответить

sensizfarazi

Nobahari favorim
• Ответить

lweyxp

bakışım sana değerse, yüz yüze, karşı karşıya
            sana derdimi anlatacağım, tek tek, inceden inceye.
• Ответить