lâl

rahatı kaçan ağaç

en küçük devinimin izi kalıyor
          ipek sessizlikte gözle görülür;
          silinemez biçimde basıyor en ufak heyecan
          uzağına gerili perdesine kendini
          soluklarımın üstünde çıkıyor ve iniyor yıldızlar
          dudaklarına gelir rayihalar su içmeye
          ve ayrımsıyorum bileklerini uzaktaki meleklerin
          yalnızca düşündüğü kişiyi; seni görmüyorum. 

kimi beklersen onu ararsın 

ona uğramayan gemiler batsın
          ondan geçmeyen trenler devrilsin
          onu sevmeyen yürek taş kesilsin
          kapansın onu görmeyen gözler
          onu övmeyen diller kurusun

belki de günün birinde
          bir şiirin en coşkun dizesinde karşılaşırız seninle
          bırakıp kendimizi mavi bir sevdaya,
          başka zamanların umutlarından çalarız.
          işleriz suretimizi bulutların sırrına,
          lodos değmiş saçlara ılık yağmurlarla yağarız.
          bir mayıs akşamında belki,
          tam da düşmüşken denize, ayın en parlak hâli,
          parmak uçlarımızdan taşan
          tomurcuk güller açarız
          yahut belki de günün birinde
          bir şiirin en hüzünlü dizesinde karşılaşırız seninle.
          maviler griye çalmıştır,
          tomurcuk güller açmamıştır,
          yağmurlar değmiştir yüreğimize, üşütmüştür.
          içimizdeki kuşlar göçmüştür ılıman iklimlere,
          ve yanlarında yalandan sevişleri de götürmüştür.
          kim bilir belki de artık söz bitmiş, şiirler bize küsmüştür

öptü beni üstünkörü ayıp olmasın diye 

insan böyle bir duyguyu yaşarken, 
          gerçek yaşamla bütün bağlantıları kopmuşçasına, 
          ayakları yerden kesiliveriyor. 
          hoş bi' zaman bu bağlantısızlık da yaşam kadar gerçek ve doğal. 
          biliyor musun belki iyi oldu ama
          "biz yere erken indik"
          şimdi yarım yaşanmış o şey boynumda düğüm.
          dört kısa günden bana 
          bir garip sızı kaldı
          bir de deli özlemin

muazzam bir ihtimalsin, 
          gökyüzüne dokunmak gibi. 

farsça şarkılar 

bî-baht olanın bağına bir katresi düşmez
          bârân yerine dürr'ü güher yağsa semâdan