Bazı şeyler geceye karışır, kimse görmez sanılır.
Ama her şey kendi sessizliğini bir yerlerde bırakır.
İnsan, içinde adı olmayan odalar taşır. Kapısını kimsenin bilmediği, içine kimsenin giremediği… ve bazen en çok orada yorulur.
Bazen söylenmeyen cümleler, söylenenlerden daha ağırdır. Çünkü sesleri yoktur ama izi kalır.
Her şey olur gibi görünürken aslında hiçbir şey tam olmaz. Zaman akar, ama bazı anlar akmaz… sadece içinde kalır.
Ve bazı bakışlar vardır, hiçbir şey anlatmaz gibi yapar, ama en çok şeyi anlatır.
Ve sen yazıyorsun… içinde görünmeyen odalarda, yazdıklarını anlayana o kapıların anahtarlarını sessizce bırakıyorsun.