meselem dürüst olmaktı en başından
sen anlamadın, boş ver ya
boş duranları Allah sevmez
koşturanları memurlar
sokaklar âşık serserilere
boş kalmıyo hiç karakollar
hoşlanmıyorum cıvıklıktan
ve lütfen benimle inatlaşma
boğulursun açıklarda
sen kendini kurtar, beni kurtarma
pencereye vuran bu silüetten, direkt anlaşılabiliyo bütün öfkem
para yok, huzur yok, sikik bi işim yok, bi bok beklemiyom hükümetten
hayatımda hiçbişi yolunda değil, sizce doğal değil mi küfür etmem?
hiç hayatım bu denli kararmamıştı, acıya sikik babam kadar alıştım
bizi sinirler tetikler
onlar fazla sempatikler
bi kuruş etmeyenler
parayla eğlenenler
sonunda hepsi birer birer uçtu gittiler
en iyisi buydu sanırım çok basittiler
yalan bütün cümleleri örtbas ettiler
artık sade yalnız olmak hoşuma gider