Elbette ilk önceliğim kişiliği ama sırf karakteri muhteşem diye beğenmediğim biriyle birlikte olamam. Bu bir noktada ona da haksızlık olur. Fiziksel olarak etkilenmediğim biriyle ilişki kurabilmem için aseksüel falan olman lazım.. Değilim. Ayrıca erkekler beğenmedikleri kızlara çöp parçası gibi davranırken ve en ortalama erkek bile ortalamanın altındaki kadınlarla katiyen ilgilenmezken, biz kadınlar neden "Aman karakteri iyi olsun da gerisi boş.." kafasındayız? Beğenmediğin birine karşı fiziksel bir çekim hissetmeyi beklemek, insanın doğasına aykırı bir yükü sırtlanması gibi bir şey değil mi bir noktada? Estetik çekim veya uyum nasıl olur da hiçe sayılır? Bu aileden gördüğümüz, öğrendiğimiz bir şeydir belki. Ancak erkeklerin dış görünüşüne önem vermeyen, birini aşırı fedakârca seven, hatta tabiri caizse annelik yapan hemcinslerimin bir şekilde cinsel hayatlarının da sıfıra yakın olduğunu gözlemliyorum. Bunun tesadüf olacağını sanmıyorum. Kulağa ön yargı gibi gelebilir. Ona da saygı duyarım. Ancak romantik bir partnerden ziyade bir bakım ve hizmet veren rolüne büründüğünüz takdirde tutku ölür. Tıpkı evli çiftlerin, ailelerin belki de %80'inde olduğu gibi. Her şey sevgiyle, şefkatle sınırlı kalamaz. En azından benim için. Çünkü sevgiyi anneye, arkadaşa da duyarız. Birine karşı hissettiklerim sadece sevgiden, şefkatten ibaretse ilişki kurmanın ne anlamı var?
@ultraviolance9zione
