Ankette sorduğum "... hakkında ne düşünüyorsunuz?" gibi sorulara "Buna inanan salaktır. Böyle düşünenin kendine saygısı yoktur." gibi yorumlar yapıldığını gördüğümde sinirden ellerim titriyor. Müsaade edin de insanlar neye inanıp neye inanmayacaklarına kendileri karar versinler. Bazı kişilerin kendilerini özellikle rasyonalist görünmeye zorladıklarını düşünüyorum ve bu beni deli ediyor. "Büyüye inanır mısınız?" , "İnanana saygım yoktur." Bu ne şimdi? Nezaket nedir hiç mi görmedin, bilmedin? Anlayışla yaklaşmak istiyorum ama bu tavırlar hakikaten acayip itici. Tüm kimliğinizi bir şeylere inanmamak üzerine mi kurdunuz? Saçmaysa, yalansa doğrusunu düşün, bul o hâlde. Madem mantığa, akla bu kadar güveniyorsun, gel ve mantıksal yönünü açıkla. Sürekli "O yalan, bu uydurma." diyen ama yerine hiçbir şey koymayan bir zihne ne kadar saygı duyulabilir? Kuru akılcılıkla hiçbir yere varamayız. Hayat sadece 2+2=4'ten ibaret değildir. Eğer hayat sadece ispatlanabilir şeylerden ibaret olsaydı, sanatın, müziğin, aşkın hiçbir anlamı olmazdı. Robot gibi mi görüyorsunuz kendinizi? Anlamıyorum ki. Biraz olsun genişlemeli ya da en azından genişlemeye çalışanlara saygıyla yaklaşmalısınız. Yorumlar o kadar sinirlerimi hoplattı ki, dönüş yapmak bile gelmedi içimden. Susmak da istemedim. Maalesef durum ve hissettirdikleri böyle.
İyi günler dilerim.