sv

bu hikayeyi bu denli benimseyip sahiplenirken birebir aynısını yaşayacağım kimin aklına gelirdi ki?
          Lil gelip beni alabilir misin?
          bir şey hissedemiyorum, ah keşke herkes gibi aşk acısı çeksem gibi laflar ederken,
          bir yaz günü bunun pat diye gerçekleşmesine çok hazırlıksız yakalandım.
          hayatın bana karşı ironisiz kalacağını düşünmek hataydı.
          şimdi dönüp aynı hikayeyi okuyorum ve şu anki halime gülüyorum. 
          ah bir de şarkılar var, karşıma çıkan şarkılar hayatın ironisine ayak uydurmak ister gibi şekillendiler sanki. 
          duruma ve yaşananlara o kadar uygunlar ki hayret ediyorum. 
          drama ve komedinin sürekli iç içe girdiği bir aşk filmi yapsalar keşke. 
          mesela kahkahalarla gülerken gözyaşlarımızı silmeye yetişemeyecek kadar ağlasak.
          şu an öyle hissediyorum.
          mutluyum ama içinde bulunduğum dram için ağlamakta istiyorum. 
          ikisini de aynı anda yapabilmeliyim.
          Lil gel ve kafama vur.
          öpüşüp halledelim.

karşıma çıkan şarkı bile nasıl anlatabilir ki seni?
          o kadar yanlışsın ki o kısımları düşünmekten kaçıyorum her seferinde.
          düşüncelerim durulduğunda aklımdaki geçen tek şey sadece bir kez daha sohbet edebilmek seninle, öylece her şeyden.
          mesela bu sefer o gün neden ağladığını sormak istiyorum.
          gözlerinden yaşlar dökülürken benim bile elimi kolumu bağlayacak şekilde bana bakmana sebep olan şey neydi?
          o an aklım durdu neden diye sormayı bırak ağzımı açmak bile aklıma gelmedi, sadece karşımdaki sana baktım.
          yıllar boyunca o anda kalmışım gibi hissettirirken aynı zamanda göz açıp kapayıncaya kadar da bitti.
          kafanı çevirip yaşlarını sildin ve sonra sanki ağlayan sen değilde benmişim gibi teselli edercesine güldün bana.
          gözümün önünden gitmiyor o an.
          birisinin gözlerinden acısının hissedilebildiğini öğrendim. 
          ve ayrıca bunu büyüleyici bulduğum hissini nereye koymalıyım bilmiyorum.

yıldızlar,
          bakmamak için çırpındığım ama gözümü ayırsam kırılıp göğsüme batan yıldızlar. 
          bulutlar set olmuştu size, göremedim birinizi bile. görmemek için perdeleri açmayan ben,
          inandım, gökyüzünün her tonuna şahit olup sizi solmadan görebileceğime. 
          sahi Lil ne zamandır bekliyorum? 
          her şey dün değil bugün gibi.
          lakin bugünün gecesi henüz gelmedi, yoksa gelip beni mi es geçti? 
          Lil sence nereye saklamışlardırki benim milyon tane nefeslerimi? 
          her parıltılı gece o günün teminatı oysaki.
          yaşanılacak bir gün daha.
          her gece dolu olduğunu bildiğim bir kutuyu açar gibi açtım perdemi, onları bulacağıma emin olarak.
          herkes terk ederdi ama onlar terk etmezdi. 
          beni sevdiklerinden değil. yuvasını birisine gözükmemek için terk edemeyeceklerindendi benim bu kadar kendimden emin oluşum.
          ama boştu gökyüzü, kayıp gitmediler ya da gökten düşmediler.
          lakin sakladılar nefeslerimi, saklandılar belki de.
          ah kalbim aklımı da alıp gidecek başımdan en nihayetinde boş bir bedende kopuk bir ruh kalacak benden geriye.
          söylesene Lil Ay ne düşünür benim hakkımda?

dalgın ölüyüm.

git uyu aptal kız.

yıldızları merak ettiğim güne lanet etmek istiyorum ama dilim varmıyor.

yanlış kişiye yanlış sevgi.