@venenaa
Azizim,
Mevzu bahis olan vaadinizin icra olunmaması hususunda beyan ettiğiniz 'unuttum' özrü, ne yazık ki kalbimdeki hayal kırıklığını izale etmeye kafi gelmemiştir. Zira malumunuzdur ki; 'Ahde vefa imandandır.' Bir şahsın verdiği söz, onun liyakatinin ve haysiyetinin nişanesidir.
Zat-ı alinizle kararlaştırdığımız o vakitte, bendeniz hüsn-ü niyetle hazırlıklarımı ikmal etmişken, sizin bu meseleyi hafızanızın metruk bir köşesine terk etmeniz, aramızdaki hukukun ne derece ehemmiyet arz ettiğini sorgulamama sebebiyet vermiştir.
Zaman, iadesi mümkün olmayan bir hazinedir ve bir dostun zamanını beyhude yere sarf etmek, nezaket kavaidine mugayirdir. Unutmak, beşeriyetin bir nakisası olsa da, ehemmiyet verilen bir meselenin unutulması pek kabil-i itibar değildir. Bu tavrınızla sadece verdiğiniz sözü değil, size duyduğum itimadı da rafa kaldırmış bulunmaktasınız.
Bundan sonraki muamelelerimizde, hafızanızın daha kavi, sözünüzün ise daha muteber olmasını temenni ederim. Zira dostluk, sadece iyi günde hem dem olmak değil, verilen kavle her ahvalde sadık kalmaktır.
Baki selamlar.
