masumiyet07
Kapıda Kalan
Kalbimin derinlerinde
Kalmış mı hâlâ bir umut diye
Yokluyorum el yordamıyla.
Evet, işte orada,
Hâlâ minik bir kırıntı
Bekliyor sabırla.
Başımı kaldırıp bakıyorum aynaya,
Çizgilerle dolu yüzüm karşılıyor beni.
Sonra senin yokluğun düşüyor içime,
Ve yokluğun çöker yüreğime sessizce.
Gözlerim takılıyor yine bahçe kapısına,
Rüzgârla aralanmış eski ahşaba.
Gelişi imkânsız bir yolcuyu
İnatla gözlüyorum hâlâ.