Denizz

Bazen öyle anlar olur öyle olaylar yaşanır ki asla olmaz dediğin şeyler olur asla bitmez dediğin şeyler biter.Her şeyini bildiğin,her derdini bildiğin neye üzüldüğünü,neye kırıldığını,hayallerini,acılarını,mutluluklarını bildiğin insan yaralarını paylaştığın insan bi anda yabancı olabiliyor...Görünce mutlu olduğun sıkıntılarının geçtiği seni sen gibi hissettiren insan bi anda mideni bulandıran görünce tiksindiğin seni pişman hissettiren bir insana dönüşebiliyor.Bir insanla iki kez tanışmayı öğretebiliyor...

Çok istemek yetmiyor verilen umutlar yerini acıya,çaresizliğe ve pişmanlığı bırakıyor.Etrafına taştan duvar örüyorsun birisi gelip ikna ediyor seni inandırıyor kırmaz diyorsun kırıyor,yıkıyor duvarlarını ve yine tek başına kalıyorsun tekrar örüyorsun duvarı tekrar tekrar yıkılıyor ama örüyorsun sonra birisi geliyor ve tamam bu sefer oldu asla yapmaz,kırmaz diyorsun ama kırılıyorsun farklı yollarla aynı sonuca ulaşıyorsun her anının geçtiği en yakınım dediğin kişiyle artık birbirini tanıyan ama birbirine iki yabancı oluyorsun...

İnsan en sevdiklerinden de vazgeçebiliyor.Her şeyin fazlası nasıl zararsa sevginin de fazlası zarar azının da zarar olduğu gibi, bazen sevmek yetmiyor anlamak anlatabilmek gerekiyor eskiye duyulan özlem geçmişin telafisi geleceği yok ediyor seni yok ediyor bitiriyor,eritiyor,dağıtıyor ve vicdanını,merhametini,ruhunu öldürüyor...

Hayatta her şeyi bilemezsin bazen kendini,hayatını ve yaşadıklarını bilemediğin ne yapacağını nasıl ayakta durman gerektiğini bilemediğin gibi

İnsan neden yaşar amaçları uğruna mi sevdikleri uğruna mı? insan neden sever çıkarları için mi? Peki insan neden sevilmez ya da neden umuda tutunur, olmayacağını bile bile neden acı çektirir kendine, neden hep soru sorar kendine,neden hep içinde savaş verir,neden toparlayamaz hiçbir şeyi,neden insan sürekli neden neden diye hesap sorar kendine, neden.

Bazen ne kelimeler yetiyor konuşmaya ne de yürekler bazen aradaki mesafeler de sorunlar da aşılamıyor her şey masallarda ki gibi değil her istenilen olmuyor maalesef hayat bu işte hayal kırıklıkları,tükenmişlik,ruhsuzluk herkesten gizlenme en kötüsü olamaz derken en kötüler kaybetmekten korktuğun her seyi kaybetmek duyulmadığını bilerek bağırmak kadar çaresiz...

"Nasıl oluyor da insanı mesut eden bir şey aynı zamanda felaketinin de kaynağı oluyor?"

Bazen ne inanç ne de umut yetmiyor bazen çok istemek de yetmiyor ve bazen yaşamakta yetmiyor, yaşayan bir ölüden farkın kalmayınca...

"Kimdim ki ben senin gözünde?
          Yüzlercesi arasından sadece birisi,
          sonrasız sürüp giden bir zincirde tek bir serüven halkası."

her şey istendiği gibi olmuyormuş,bazen kabullenemediğin şeyler ayağına takılıyor en beteride yalnızlık,artık daha güzel geliyor...insan ne geçmişinden kurtulabiliyor ne şimdiden ne de gelecekten kaçış yolu aradıkça çıkmaz sokağa giriyor batdıkça dibe batıyor çıkmaya çalışdıkça daha da dibe çöküyor,kimileri için güzel olan şeyler başkalarına acı verebiliyor ama en kötüsü insan zamanla iyileşmiyormuş zamanla alışıyormuş