mavigitar1

bir şey sorabilir miyim? hikayemi bir okuma listesine koymuşsun adı garip geldi .Kitabımı sevmedin mi onun için mi?

günün şarkısı sanırım Son Feci Bisiklet-elektrot
          ortalama geçen bir günün sonunda yatağımda oturmuş telefon bakıyorum
          telefon bakarken gördüğüm fotoğraflarla içimdeki eksiklik gün yüzüne tekrar çıktı. neden üzgün olmak zorundaydık ki ne zaman buraya veya defterime mutlu olduğum bir anı yazacaktım...
          keşke içimdeki duyguları tümüyle anlatabilsem gözümden yaş akmasa içimde bir burukluk olmasa
          not- benim ruh halimi sorgulamayın pls puahahahahshsh
          yarın yada geç olan saat ile birlikte bu sabah güneşin doğuşu ile aydınlık ve parlak bir gülümseme ile güne başlayalım
          sevgiyle kal
          kimse okumuyordur ama neyse

başarma hissi çoğumuzun istediği bir durum. bende çok istiyorum
          başardığım zaman o hissettiğim rahatlık paha biçilmez
          umarım en güzel  şekilde başarılı oluruz
          kem gözlere hasetlere nazara ve hayatın önümüze sunduğu olumsuz koşullara rağmen...

birşeyler keşke daha iyi olsa buna da şükür isyan etmek ne haddimize
          ama bazı şeyler daha güzel olaydı keşke
          keşke demek çoğu zaman ağızda acı bir tat bırakır burukluk verir
          çoğu şey şu zamanlarda garip tam sevineceğim derken önüme engeller çıkıyor tamam peki sorun değil sonuçta Allah taşıyamayacağımız yükü vermezdi ama artık sırtımdaki yükler bana ağır geliyor
          hayatımda değiştirmek istediğim düzeltmek istediğim çok şey var
          umarım herşey düzelirdi daha fazla üzülmek istemiyorum nasipte varsa olur elbette ama kötü şeyler olmasa olmaz mı...

29.05.2025
          kendimi tutmaya çalışmak,iç çekiş,sessiz ağlayışlarım,dalga geçilen zorbalanan insandım yine bugün 
          bunları buraya yazmak o kadar saçma ki ama içimi dökebileceğim yer yok
          yemin ederim ki aklımda kalan son emareler olmasaydı daha kötü şeyler olabilirdi  neyseki kendimi tuttum ezik konumuna düşsemde sabrın sonu selamet derler
          kırdığın kadar kırılacaksın... bir yerde okumuştum sanırım melekler biri ağladığında onu ağlatan kişiye sanırım lanetler yazıyordu yanlış olmasın bilmiyorum ama sırtını sıvazlıyorlarmış galiba
          onun harici ruh gibi gezdim işte...

yanlış anlaşılmak ilk defa belkide bu kadar canımı sıktı
          değmeyecek insanları kafama takmak tamamen aptallıktı evet
          ama insanın içi üzülüyor işte
          ya oradan gideceğim ya da orada kendime güzel bir hayat inşa edeceğim
          hayallerim benim için değerli
          seçim benim ve ben sanırım bu kötü düşünceli, yanlış anlamaya müsait, menfaatçi,çok bilmiş insanların arasında kalmak istemiyorum
          kalırsam da duygusuz vurdumduymaz bir profil çizerim sanırım...
          karşınızdaki insanların davranışları sizi şekillendirirdi çünkü...

belki de ilk kez bugün süslenip dışarı çıkmak istedim hevesliydim tek başıma çıktım ama sorun değildi ,bir saatlik dolaşmak bile bana iyi gelmişti.
          hiç birşeyi umursamadan dolaşmak bana keyif verdi
          sizi mutlu eden heveslendiren şeyleri bırakmayın...

sessiz olmak kesinlikle benim suçum olmamalıydı
          dile söze dökülmeyen o kadar çok şey var ki...
          neden diye soruyorum kendime burada olmak için bir sebep söyle
          ama neresinden tutmaya kalksam elimde kalıyor sanki
          dışlanmak,konunun dönüp dolaşıp benim kişiliğime gelmesi
          hevesimin kırıldığı her saniye daha çok soğuyorum
          birinin sizin hayallerinizi bir sözle hiçe sayması nasıl birşey bilir misiniz, ben bu hissi tatmak zorunda kaldım
          önemsenmemek ve diğer olumsuzluklara rağmen özgüveni sağlam tutmak her yiğidin harcı değil kumdan kalenin deniz dalgasına direnişi gibiyim
          oyunlarda kötü olmam,çok konuştuğum için sözümün kesilmesi ve daha nicesi
          ben önemsenmek dışlanmamak yok sayılmamak isterim
          bazen yeni başlangıçlar iyi gelirdi belkide kim bilir
          kimse kendini birşeyi yapmaya zorunlu hissetmemeli veya istenmediği ortamda olmak zorunda olmamalı 
          bu sessizlikse evet ben sessizim

yeraltından notlar.
          olmam gereken yerden çok uaktayım,
          belki de yoruldum,bilmiyorum.
          öyle karışık,
          öyle yabancıyım ki,
          bu aralar kendime bile gelemiyorum...
          F.Dostoyevski

daha zor günler geçirdim ve geçirmeye de devam ediyorum ama bu gece uzun zaman sonra canım yandı. kendimi suçladım,sorguladım
          bilmiyorum güzel günler yakın mı.....