Unutmak neden bu kadar zor ve acıtıyor... neden bu kalbim ufacık bir şeyde bile acıyo... neden ufacık şeyde bile onu hatırlıyorum, onu neden daha çok özlüyorum... benim olmayan birini bu kadar özlemem normal mi... değil bence...
Ama şöyle de düşününce ben seni unutmak istemiyorum, kalbimin acımasına azda olsa alıştım... seni hatırlamaktan hiç bıkmadım, sen benim dibimdeyken de ben seni zaten çok özlüyordum ki yeni bir şey değil bu...
Seni kimse hiç kimse benim kadar sevemez... söylesene kim oturdu sana bi defter bitene kadar mektup yazdı... ben yazdım, kim yaptı benim senin için yaptıklarımı kim, söyle biri varsa vazgeçeyim ama yok ben biliyorum seni de seni sevenleride... mesela bir tanesi sırf okulda popüler olmak için seninle konuşuyo, ben karşına le çıkmaya cesaret edemezken...
Çocuk ben seni çok sevdim ve sevmeye de devam edicem... kendine çok iyi bak...
"Sen bakma bu kadar hüzünlü şeyle yazdığıma, ben çok gülerim ve gülerken hiç kimse yalan olduğunu anlamaz..."
