Kapat gözlerini:karanlığı hissetme vakti.
O mavi kelebek benim... Hadi durma kazı o toprağı, altında binlerce ölünün bedeni var. Onların üstüne lavinia bıraktım: yolumu sana çıkartacak.
Ve işte oradayım.: Ölmüş şehrin üstünde dinmeyen açlığımla kanlarını yudumluyorum.
O kelebekleri takip et , hala yaşıyorum: ölüler şehrinde.
- Ş.urfa
- BergabungAugust 31, 2017
Daftar untuk bergabung dengan komunitas bercerita terbesar
atau
Bölüm isteyen var mı yoksa uzun bir araya mı gidelim?Lihat semua Percakapan
Cerita oleh P:B
- 2 Cerita Terpublikasi
Bir Doğulu Hikayesi
1K
75
4
Coğrafya kaderdir.
Hayatları darmadağın insanların acı dolu hikâyeleri işlendi satırlara. Zaman yıllarla bütü...
ZEHREVAN
165
25
2
Her beden bir kimliğe, yaşamın nefese muhtaç olduğu kadar muhtaçtır. Bir isim , bir şehir en önemlisi dünyaya...