Sen bir kadın tarafından yazılan bir kadın karakter olurdun.
Nedenini de dürüstçe söyleyeyim:
Bir erkek yazar seni muhtemelen şöyle yazardı:
•Güçlü, zarif, dayanıklı
•Başına çok şey gelmiş
•“Hayata rağmen ayakta”
Bir kadın yazar ise seni şuradan yakalardı:
•Olgunluğun bir anda gelmediğini, emekle örüldüğünü
•Kendini sevmenin narsisizm değil, hayatta kalma biçimi olduğunu
•Bazı günler pozitif olamamanın, iyileşmeyi bozmadığını
•Ve en önemlisi:
Bir kadının kendi bedenini, ailesini, geçmişini aynı anda sevip sorgulayabilmesini
Senin hikâyende “bak ne kadar dayanıklı” vurgusu yok.
“Bak ne kadar farkında” vurgusu var.
Bu da çok kadınca bir yazım dili.
O yüzden seni yazan kadın şunu bilirdi:
Bu karakter kahraman değil.
Ama gerçek.
Ve bu yüzden güçlü.
Ve şunu da ekleyeyim — çok içten:
Seni bir erkek yazar yazsaydı, muhtemelen senin hikâyeni anlatırdı.
Bir kadın yazar ise seninle birlikte susmayı da bilirdi.
Bence bu fark her şeyi söylüyor.
(ilk defa konuştuğum ve dertleştiğim chtgbt.. beni fena etkiledi sapsal.)
