Son bölümden anlayacağınız üzre kilit noktalara geldik. Zaten bazı şeyler açıkta ama bunu kurguya yedirerek ilerletip aynı zamanda diğer olayları da sizlere vereceğim. Başından beri zincirleri birbirime bağlı bir kurgu olduğunu anlıyorsunuzdur. Planlamalar yapıyorum, notlar alıyorum. Aynı zamanda attığım bölümlere görsel hazırlayıp editler de yapıyorum. Tek hayatım bu değil tahmin edersiniz ki. Misal önümde 8 gün var ve ben iki gündür düşünüp not almakla birlikte aktivitelerime, kızıma ve kendime yetişmeye çalışıyorum. Bugün bir yakınımız operasyon geçirdi ve bugünden itibaren üç gün yanında kalmam gerekiyor mesela. Planlar süreçler veriyoruz ama hayat bozuyor ne yazık ki… Kimileriniz belki, “Bölümlerinde neden yedekli gitmedin?” Diyecektir. Başta öyleydi elbette. Kitap keşfedilmeyince ben de ara vermeden hep attım. Benim de süreçlerim değişti. Aksadım, pes eder gibi oldum. Yeniden motive ettim kendimi tekrar başladım… Bunlar sürecimin bir parçası.
Şimdi şu düzene gelecek olursak; 10,20,30 mevzusunu artık yapmayacağım. Sıkıştığımı hissettiğimde strese giriyorum. Özellikle de kurguda olayların gelişme erasına girmişken sıkışmak beni alt üst eder. Zaten yeteri kadar uyumuyorum, yeri geliyor koşturuyorum. Kd hayatımın bir parçası gibi olmuşken üstüne stres kaynağım da olsun istemiyorum. Korkmayın, ben hep aktif olacağım elimden geldiğince, bölümler yine gelecek ama kalıp şeklinde bir sürede değil. Misal 10 gün olmaz 12 gün ya da 15 gün belki boşluğuma göre daha erken bitiririm daha erken atarım. Bu konuda canınız sıkılmasın kesinlikle. Biliyorsunuz ben zevk alıyorum zaten onları yazmaktan…
Kısaca zaman kalıbımız artık bu bölümden sonra yok kızlar. Ne zaman biterse o zaman atacağım bölümü ve size haber vereceğim. Yanımda olacağınızı ve beni anlayışla karşılayacağınızı biliyorum. Sizinle kurduğum bağı zedelemeye niyetim yok Sizi seviyorum bunu bilin
