z.

Bu havalar bana iyi gelmedi Ayla, Sersem gibi etti beni, Canları istediğinde varım, istemediğinde yokum. Bazen nefes almak için sığındıkları oyuk oluyorum, Bazen de cam gibi saydam. Keşke biraz sesim olsaydı Ayla, hafif çatallaşmış. O zaman söyleyebilirdim onlara ruhumu kaç bin heceye ayırdıklarını,

biz o kadınlardan değiliz füsun. bizim ellerimiz yaralıdır, kanlıdır tutulmaz. gözlerimiz yağmurludur hep, kolay kolay bakılmaz. saçlarımız. saçlarımız füsun, kısacıktır, o kadar kısadır ki füsun, okşanmaz. bizim adımız şiirlerde geçmez, çiçeklere konulmaz, bizim adımızı kimse bilmez füsun. en sevdiğimiz türküyü, şairi, rengi, çiçeği ve daha fazlasını bilmezler füsun. neden biliyor musun füsun? çünkü bizim sırtımızdaki kambur, ellerimizdeki kanlar, gözlerimizdeki yaşlar bizi soyutlaştırır. herkes kaldırımda yürürken biz yolun ortasında yürürüz, herkes yağmurdan kaçarken biz geçer bi’ köşeye otururuz. bizim sesimiz de pek duyulmaz füsun, ne çığlıklar attık ne ağıtlar yaktık o balkonda, kimleydik füsun? yalnızdık. sisli bi’ geceden, göz yaşlarına boğulduğum banktan sesleniyorum. biz o kadınlardan değiliz füsun’um.