Gözlerim doldu. “Çenen açıldı yine,” dedim alayla ama ağlamak üzereydim. “Ateşin düşüyor anlaşılan.”
Saçlarındaki elimi tuttu, bileğime kaydırdı tutuşunu. Ve sonra beni aniden yanına çekti, suyun altına. Sıçradım.
Bir kolunu belime sardı, bedenlerimizi birbirine yapıştırdı. Kalbim deli gibi hızlanmıştı.
Ben de onun gibi ıslanmaya başladım. Yüzüne böyle yakından bakmayalı baya olmuş gibi hissediyordum. Gözaltındaki çukurlar ve uzamaya başlayan kirli sakalları yeniydi. Yutkundum. “Ne yapıyorsun?”
Alnını alnıma yasladı. Nefeslerim hızlanıyordu giderek. “Özür dilerim,” dedi ağlar gibi, burnum sızladı. “Nil, affet beni ne olur. Seni çok özledim.”
-
bu sabah saat 10:00'a buluşalım mı? <3