Beyaz Zambak 5 bölüm alıntı ♥️
Başımı iki yana yavaşça salladım. "Hiçbir şey anlamıyorsun, hiçbir şeyi.." nefes nefese söyledim. Titrek nefesi yüzüme çarptı. "Her şeyi anlıyorum, ben sana bir söz verdim. Seni ailesiz bırakan kim olursa olsun bulacağım, sende benim yanımda olacaksın."
Ağlamamak için burnumu çektim. Kirpiklerim tekrar ıslanmıştı. "Benim bir şey yapacak gücüm yok. Ben yıkıldım Akıner. Kızım ver gideyim." Dedim kısık sesle.
"Bırakmam, bırakırsam o şerefsiz ailesi seni kızını bulur. En büyük zararı sen ve kızın görürsün." Dediğinde ellerini iki yanımdan çekti geri adım attı. "İyi düşün, iyi."
Gitmeye başladığını gördüm buna seyirci kalamazdım. Kalbimdeki boşluk hissi çatlamaya başlarken onun bileğinden tuttum gitmesini ekledim. Dokunuşumla sersemlemiş Akıner duraksadı.
Gözyaşlarım yanaklarımdan akmaya başlarken bileğini serbest bıraktım. "Benim dünyam yıkıldı Akıner. Kızımla kurduğum dünyam yıkıldı." Sözlerim artık savunmazsız çaresizce çıkıyordu.
Zarar görmüş bedenime kollarımı sardım. "Dövüldüm, kardeşimin olduğunu öğrendim, dünyam başıma bir evin yıkılışı gibi yıkıldı.. deprem oldu benim için deprem." Dedim.
Anlamlandıramadığım bakışlarının derinliğini hissetmeyi başarmıştım. Orman yeşili gözleri dolmuşken çenesini sıktı. "Ben senin dünyan olurum, izin verirsen." Sesi kısık neredeyse anlaşılmayacaktı. Ama çok net anlamıştım.
Ağlayan gözlerim şaşkınlıkla parladı. Öfkeden hızlanan kalbîm sözleriyle durmuştu sanki. "Ne?" Verebildiğim minimum tepki bu olmuştu. 'Ne?' kuru ama şaşkın bir tepkiydi.
