Göğsümün ortasında koca bir boşluk var. Sanki zihnim intihar etmiş, işlevini yitirmiş ve bütün yük kalbime kalmış gibi hissediyorum. Her kelime, her cümle, hatta söylenmemiş kelimeler bile yakıyor canımı. Sessizce sokak lambasını izletecek kadar büyük, bu acı. Sezen Aksu ile paylaşacak kadar büyük bir acı. Susturacak kadar büyük bir acı. Ne yapacağımı bilmiyorum. Kafam darmaduman. Yaklaşık 4 yıl sonra, beni sokağın ıssız köşesinde ağlatan o şarkıyı açtım. Acılarımla yüzleşiyorum yavaş yavaş, ama çok acıyor canım. İçimde büyük bir zerzeniş, beynimde sessiz bir vaveylâ. Gökyüzü bile umut veremiyor sanki, eskiden ona bakarken sıcacık bir gülümseme olurdu dudaklarımda. Şimdi ise buruk bir tebessüm işgal etti yerini. Umut ışığım söndü, yerini bir sokak lambası aldı. Umutlarım söndü.
