melanxolik

No shirts, no blouse.

balkondasın, dizlerini kendine çekmiş, ağrıyan başını da yaslamışsın,öylece gökyüzünü izliyorsun. Kabullenmişsin geçmeyeceğini, farkındasın artık, bu olanların ne kadar can yaktığının. elinden hiçbir şeyin gelmemesine mı kızıyorsun yoksa canını yakmalarına izin verdiğin için kendine mi ? arabalar,insanlar geçiyor balkonun önünden. şarkılar değişiyor. hiç birini fark etmiyorsun. çok dalgınsın, az önce bir yıldız kaydı fark etmedin. anlam veremediğin bir yorgunluk ele geçirmiş seni. üşüdüğünü hissetmiyorsun.

Ben mesela sana oturup böyle bir mektup yazdım ismi "Kangren."

Üzgün bir ruh, vebadan daha tez öldürür.

Evet, ilmektir boynumdaki ama ben kimsenin kölesi değilim tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya tarantulaymış benim adım diyecek değilim tam düşecekken tutunduğum tuğlayı kendime rabb bellemeyeceğim razı değilim beni tanımayan tarihe beni sinesine sarmayan tabiattan rıza dilenmeyeceğim.

bu herhangi bir senaristin 
          yazıp yönettiği 
          bir ask hikayesi değil 
          senin korkaklığın 
          vedalaş 
          bu sonla.

seks end velvet

Aslında bütün bu telaş, bir fâninin ölümü unutmasının hikâyesidir.

Sessizce bağıran yüreğini,
          Umutsuz, sulu gözlü fikirlerini,
          Devasız dertlerini, yaşlı gözlerini,
          En çok da her hâlini, seviyorum birtanem.