bir insandan bu kadar nefret etmek ve onun tarafından önemsenmeyi bu kadar istemek, aynı anda nasıl mümkün olabiliyordu? bu iki istek de aynı bedende kendilerine nasıl yer bulabiliyordu?
*tık tık*
-kım o
-hırsız
-ne ıstıyosun
-kalbını
-olmaz kalbım olmadan nasıl yasarım
-ben yasıyorum ?
*kalbımın yerını kontrol edersın*
-bu mumkun degıl her ınsan bır kalp tasır
-her ınsan bır kalp tasır oyle mı..
-evet?
-pekı sen neden ıkı tane tasıyorsun
*kalbım senınkının yanındadır*
bir insandan bu kadar nefret etmek ve onun tarafından önemsenmeyi bu kadar istemek, aynı anda nasıl mümkün olabiliyordu? bu iki istek de aynı bedende kendilerine nasıl yer bulabiliyordu?