kayra

u say life 
          and it sounds so good

ne olur baharlarımı bırakın bir süre daha
          tanıdık değil bana güz

seni sevdiğimi unut
          sevişmelerimiz yalan

ağlamak için gözden yaş mı akmalı
          dudaklar gülerken insan ağlayamaz mı

kayra o günden sonra yazmadı ve hiçbir yere evim demedi. ama eminim ki, o evi rüyasında görüyor her gece. yaşadığı yorucu ve nedensiz hayatı bitirip gözlerini kapatıyor. ve evinde açıyor göz kapaklarını. hiçbir şey değişmemiş. onu bekliyor. yaşarken, ayaktayken ne kadar kan kaybetmiş olursa olsun, düşünceleri onu ne kadar hasta etmiş olursa olsun uyuyup kapısından girdiği evinde içkisini içerken, hep özlemini duyduğu ve uyanıkken asla kavuşamayacağını bildiği huzuru yaşıyor.

allahım
          ateşlere
          yürüyorum

haberin yok
          ben ölüyorum

hayatımı diktiler oysa yırtmak için çok uğraşmıştım

show me
          Im not afraid of you now

bazı gecelerin sabahları olmayacakmış gibi hissediyorum