Severin.

ay seni bulduğunda
          yani ki kanıtladığında kendini 
          benmüthiş bir başlık atacağım
          şiirime
          sevgili gecem diye.

Seni öldüresim geliyor, yavrucuğum.

Seni, bağırabilsem seni, 
          Dipsiz kuyulara, 
          Akan yıldıza, 
          Bir kibrit çöpüne varana, 
          Okyanusun en ıssız dalgasına 
          Düşmüş bir kibrit çöpüne.

Silik anılarla kaplı bir zihnin en büyük düşmanı yalnızlık, yavrucuğum. Hiç söylenmemiş şeyler, saklanması gereken sözler ve çizilip karalanmış portreler...Unutulmuş bir hayatın en güzel yanı hiç duyumsamamaktır elbet.

iyi değilim bugün, 
          belki kederden, 
          belki hafifçe yana eğilen başın 
          belki parçalanıp durmak 
          belki parçası olamamak dünyanın

Yine cennetten birileri kovuluyor belli ki. 

Mutlu yıllar Severin, umarım bu yıl can sıkıntıların geçer ve gerçek mutluluğu bulursun. Çok seviyorum seni

Kız panoma yazdıgında tanıyamadım he korktum bu kim la bebegim diyor diye yuregime imdi yeminle

Hayat epey zor değil mi, çocuğum? Tanrı bize izletmiş sözde bu yaşamı...Bu da kuskuru bir yalan mıdır yoksa Tanrı cidden bize seçme şansı tanımış mıdır? Evvelki hayatını da izlemişsindir öyleyse sen, ne anladın? Hayattan çıkartılacak anlamı henüz bulamamışken ne diye ruhunu başka bedenlerde gezdiriyorsun? "Keşke başka bir şansım daha olsaydı." diyenlere acımadan o hayatı da sahiplenmişsin. İlginç, çok ilginç. 

ALLLAAGIIIMMN ALLLAHHIIIMMM
          Ateşlere yürüyorum