metanoianindefteri

Artık o kadar yorgunum ki düşünemiyorum bile

metanoianindefteri

“Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı hem aptallık, hem inanç devriydi hem de kuşku, aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi, hem umut baharı hem de umutsuzluk kışıydı, hem her şeyimiz vardı hem de hiçbir şeyimiz yoktu, hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da tam öteki yana.”

metanoianindefteri

“Kendinle ilgili neyi değiştirdin şu hayatta?”
Reply

metanoianindefteri

“En büyük arzum bu düzene ait olduğumu unutmak. Ne o bana iyi geliyor ne de ben ona. Bu açıdan pek birbirimize benzemiyoruz. Hatta hiçbir açıdan benzemediğimizi düşünmeye başladım.”
Reply

metanoianindefteri

“Hepimiz geçinmek için çeşitli yollara başvuruyoruz. Bazılarınınki üzücüdür, bazılarınınki sıkıcıdır.”
Reply

metanoianindefteri

“Kendini ilk kez gerçekten görüyordu. Gözleri görmek için yaratılmıştı, ama o ana dek dünyanın sürekli değişen görüntüleriyle dolu ve kendine bakmak yerine dünyaya bakmakla meşguldüler.”

metanoianindefteri

“Evet, yaşama arzusu vardı; vardı ama son bir gayretle kendini yok edip varoluşunu sonlandıracak kadar güçlü bir iradesi de vardı.”
Reply

metanoianindefteri

“Hayat acı veren bir bezginliğe dönüşünce, ebedi uykusuyla ölüm teselliye hazırdı. O zaman ne bekliyordu? Artık gitme vaktiydi.”
Reply

metanoianindefteri

“Yaşamayı arzu etmeyen bir hayat, sona erme yoluna girmiş demektir.”
Reply